Laagjes

Nu had ik er eens profijt van dat ik niet gauw iets weggooi. Een mislukte foto neemt immers niet zoveel ruimte in. En je kunt nooit weten! Het uitproberen van meerdere lagen op een foto is enigszins verslavend. Ik moet me 's avonds wegrukken van het scherm. Van alle projectjes deze week is dit mijn favoriet, een paddestoel in een storm.

Of deze, in de wolken.

Een laagje gras pepte deze foto helemaal op.

De foto's van blad vind ik erg mooi als extra laag. Ik ga meer verzamelen als het er weer is. Klein en fijn met zachte contrasten heb ik nodig.

Maar zo kan het ook. Kwestie van smaak.

Een heel andere sfeer, alsof de sprinkhaan voor een doek met waterverf hangt. Het ruwe komt door een foto van gladde schors.

Tot slot een kikkertje (eigenlijk drie kikkers als je goed kijkt).

Alle lagen zijn van eigen foto's. Door uit proberen krijg je vanzelf voorkeur voor bepaalde structuren (blad is mooi, en fijn gras). Mijn voorraad is nog beperkt - veel van hetzelfde. Wat ook leuk kan zijn is water in allerlei vormen. Maar dan zo dat het opgaat in de foto. Eens even denken hoe ik dat ga doen..

Als je op de foto's klikt komen ze groter en mooier in beeld.

En ondertussen valt buiten ook een laag...
sneeuw!

Opklaringen :)

Misschien de mooiste vondst van vandaag. En toen ik het eenmaal gezien had, zag ik het overal. Het lijkt een klein nestje en het zal wel van een spin zijn. het was me nog nooit eerder opgevallen. Bij een volgende gelegenheid wil ik er meer foto's van maken, het is zo sierlijk.

Dit is het rag van een spin die hangmatten maakt (in elkaar ragt, zou je haast zeggen). De hei hangt er vol mee en ik kon het niet laten om de druppels te fotograferen. Nou ja, je moet ervan houden...

De omstandigheden waren perfect vanochtend: opklaringen en nevel. Maar je moet snel zijn 's ochtends want te fel licht maakt alles hard. Vanochtend ontdekte ik dus dat in het sierlijke gras ook van alles verstopt zat, maar inmiddels stond de zon al vrij hoog. En ook de wind had er weer zin in.

Ik kon mijn geluk niet op toen ik ook nog een blauwtje zag zitten.

Ik heb er heel veel foto's van gemaakt. Lastig...

Ze hing scheef en niet erg stabiel. Het was de bedoeling om de héle vlinder in focus te hebben...

Hier is dat helaas niet gelukt, maar ik vind dit sfeertje zo mooi.

Ik kon er naar hartenlust omheen draaien. Jammer dat er wat gras voor zit, dat zie je dan thuis pas. Of ben ik een kniesoor.

Afijn, een volgende keer ga ik dus meteen naar het gras. Misschien morgen al, als het een beetje afkoelt vannacht. We zullen zien. Dit is echt vakantie voor mij - vroeg op pad kunnen en weten dat daarna niets meer hoeft.

Druppels

De zonnedauw is nu op z'n hoogtepunt en iedere keer als ik er voorbij kom doe ik een poging. Soms zit er dan iets moois tussen wat naderhand niet te reproduceren is. Dit is een detail, want zelfs met de camera erbovenop is dit maar een deel van de foto. Ik heb sindsdien geprobeerd om nog zo'n plaatje te maken, maar zo zacht krijg ik het niet meer. Raar is dat toch. Zo verging het me in het begin altijd - 'hoe heb ik dit gedaan?'

En zo ben ik nu ook weer juffertjes aan het fotograferen. Hier door wat bladeren heen, waardoor de voorgrond wat wazig is. Dit was aan het eind van de middag maar het liefst fotografeer ik 's ochtends natuurlijk!

Voor zondagochtend was mist voorspeld en dat was genoeg motivatie om weer eens extra vroeg op te staan. En mistig was het! Toch was het door de warme nacht minder nat dan ik had verwacht. Sommige juffertjes vlogen al. Dit is een koraaljuffer (Ceriagrion tenellum). Ze heeft zelfs haar ogen nog niet drooggewreven.

Zelfde juffertje. Mijn aanwezigheid veroorzaakte wel wat onrust. Ik voelde mij als een olifant in een porseleinkast met mijn grote stappers tussen dat fijne spul.

Ook rood, maar geen rode ogen. Dit moet een vrouwtje zijn die, in tegenstelling tot het mannetje, niet altijd helemaal rood is. Er bestaan verschillende tussenvormen.

Er vlogen ook veel pantserjuffers. Dit is een vrouwtje (houtpantserjuffer?). Ik had het statief mee en heb het hier gebruikt, maar het begon lichtelijk te waaien. Ze wiegde mooi heen en weer door mijn beeld. Goed excuus om toch maar lekker uit de losse hand te fotograferen, al vind ik dit toch wel de mooiste foto... Met een beetje geduld wil het wel. Maar ja...

Mannetje van de gewone pantserjuffer? Als je de naam erbij zet moet het wel kloppen natuurlijk. Ik kom er alweer helemaal in om - pterostigma's, schoudernaadstreep, berijping... het is wel een mannetje! Ik zal het nog eens helemaal uitpluizen.

Nog een pantserjuffer... De zon wilde er maar niet bijkomen. Aan de ene kant maakte het dat makkelijker - maar ik had graag wat sprankelender foto's willen maken. Lukt vast nog wel voor mijn vakantie ten einde is (inderdaad, vakantie ;)).

Dit is een onfortuinlijk koraaljuffertje. Ze hing doodstil - heel verstandig. Ik heb haar eruit gevist en hoop dat ze het heeft gered. 'Hij' moet ik zeggen.

Dit is dan weer een 'zij'. Een variant die niet helemaal rood is. Wat bijzonder is zo vroeg, als het nog heel stil is, is het geluid van de vleugeltjes van talloze juffertjes die alvast proberen te vliegen.

Even een ander plaatje tussendoor om een idee te geven van de sfeer. De zon wilde er niet door komen. 'Zo lijken de juffertjes ineens héél klein!' had ik eerst geschreven. Bij nader inzien heb ik eigenlijk het omgekeerde gevoel: de planten lijken enorm!

En alsof het nog niet gevaarlijk genoeg was met al dat spinrag en die plakkerige zonnedauw - hing daar een vette tijgerspin in een enorm web. Het web heeft extra versterking - de witte zigzaglijn die naar beneden loopt. Ze noemen dit een 'stabilement', maar de functie is onbekend. Misschien is het een laddertje voor de mannetjes die het niet makkelijk hebben bij deze soort. Ze zijn veel kleiner dan het vrouwtje en kunnen hooguit twee keer paren. Maar als ze pech hebben (en dat is meestal) dan zijn ze niet meer dan een lekker hapje, in alle betekenissen van het woord.

Zoeken

Het is herfstvakantie en ik heb een weekje vrij genomen om me uit te kunnen leven met mijn camera. Hoe het op de foto moet komen weet ik al, maar ja... gaat dat ook lukken? Tot nu is het zoeken. Gisteren was ik in de Hortus. Een mooie plek om te oefenen op allerlei verschillende onderwerpen. Het effect dat ik zocht zit in deze foto. Het tegenlicht vouwt zich als het ware om de blaadjes.

Ook deze heeft wel wat. Al vind ik de bovenste mooier. Dit is wat ik zoek. Gewoon een beetje onscherp dus... maar het is lastig en vaak is het geheel niet om aan te zien. Daar kan ik me de komende tijd wel in vastbijten.

In de Hortus staan allerlei Hortensia soorten die vooral, of ook... mooi zijn in de winter wanneer de bloemblaadjes alleen nog maar uit nerven bestaan. Nu was het nog te vroeg. Wel vond ik deze juffer hangend aan een roze exemplaar. Later zag ik ook nog een vlindertje en beide waren ze gehavend - na een zomer lang ronddollen waarschijnlijk.

Vanochtend hoopte ik veel paddenstoelen te vinden in het bos bij Drouwen. Ik kon niet veel moois vinden. Veel was al over het hoogtepunt heen. Maar deze stinkzwam was nog vers. De vliegen heb ik even verjaagd voor de foto. Ze hadden nog niet alle sporen eraf gelikt. Mooi of niet, het blijft een rare zwam.

Het pakte wat anders uit dan ik had gehoopt, dus ik verbrede mijn blik.... Nou ja, naar druppels.

Meer van bovenaf vind ik het mooier.

Tot slot heb ik het kleurige elfenbankje opgezocht. Ik denk tenminste dat dit hem was - hij was groter en niet meer zo kleurig. De laagjes waren donkerder en grijzer geworden. Gelukkig was daar ineens deze mier, voor wie deze paddenstoel een wereld op zich was. Hij bleef steeds even stilstaan om te poetsen of te bepalen waarheen nu... en dat gaf mij de kans om hem er enigszins scherp op te zetten.

En zo vertrek je met een plan en kom je thuis met iets geheel anders.

Morgen maar eens kijken bij De Braak en Vennebroek. Daar staan ook bijzondere soorten. Al gaat het mij vooral om de fotogenieke. We zullen zien..