zondag 17 juli 2016

Lensbaby Twist 60



Een paar maanden geleden heb ik een Facebook en Instagram account aangemaakt. Het is weer een ander medium waar je foto's kunt delen en eerlijk gezegd had ik niet verwacht dat dit zo leuk zou zijn. Op Instagram vind je van alles en ik vind het inspirerend. Er wordt zoveel moois gemaakt!

Ondertussen heb ik naast de gewone 100 mm macrolens drie Lensbaby lenzen: de Sweet 50, Edge 80 en Twist 60. De Sweet 50 kocht ik vorig jaar en het heeft echt even geduurd voor ik de slag te pakken had. Dat ik er nu drie heb wil wel zeggen dat ik er blij van word.

De Twist 60 is dit jaar uitgekomen en is bedoeld voor full frame camera's. Bovenstaande foto is met de Twist gemaakt.



De onscherpe achtergrond vormt een 'swirl'.

Dat is beter te zien in deze foto. Ook zorgt het voor een vignet, waardoor het onderwerp extra nadruk krijgt. Het is een erg leuke lens om mee te experimenteren.

De Twist 60 is niet bedoeld om te buigen. Je kunt hem kopen als lens die je zo op je camera kunt zetten maar ook als losse optic die in de composer pro past. En aangezien ik die heb en de optic goedkoper is, heb ik die gekocht. Toen was ik benieuwd wat er dan gebeurt als je de Twist wél buigt. Hier zie je dat het vignet naar één kant schuift en het beeld in elkaar wordt gedrukt. Ook moest ik de kleuren behoorlijk ophalen. Toch vind ik het effect voor een keer best leuk. Hier zijn wel extra lagen toegevoegd om het interessanter te maken.

Ik wou toch dat ik goed was in het bedenken van mooie titels, daarmee kun je een foto een bepaalde lading meegeven. 

Soldaatje op de knop van een herfstanemoon. It's a big world!

Bloemetjes van vrouwenmantel. Ik viel ervoor omdat er druppels lagen op het blad en ik die in de achtergrond wilde gebruiken. De bloempjes hadden hun beste tijd gehad en daarom heb ik hier het olieverf effect gebruikt in Photoshop. Dat maakt het geheel wat zachter en verdoezelt ook iets. Leuk om te proberen en soms vind ik het resultaat mooier dan het origineel.


Knoppen van de herfstanemonen. De bloemen zijn ook erg fotogeniek. Daar ga ik binnenkort op af.

In het bos stond de roodbruine slanke Amaniet. De kleuren in deze foto vond ik niet mooi en dus is hij omgezet naar zwart-wit. Bij Instagram kun je allerlei filters toepassen en deze vond ik verrassend. Wel met ruis... Het heeft wel wat. Ik verheug me nu al op de paddenstoelen in een herfstbos, als de kleuren gaan vlammen! ('Hello, anyone out there?')

Dan laat ik hier ook de heksenboter zien, een knalgele slijmzwam die overal op groeide.

Als één na laatste een pantserjuffertje in de vroege ochtend. In het klein is dit een mooie foto, maar als je hem groot bekijkt zie je wat de lens aan de randen doet en in dit geval stoort me dat toch. De gewone macrolens doet het hier mooier. Wat ik nooit deed is een vignet toepassen op een foto maar het geeft wel een bijzonder sfeertje. 

Alle foto's hierboven zijn gemaakt met de Twist 60, al dan niet met macroconverters (8 en/of 16 mm). 

Tot slot een foto van een plantje op de hei dat ik niet op naam kan brengen. Het is een vlinderbloemige en je loopt er zo overheen, onopvallend. Weet iemand wat dit is? Het bloeide eind mei/ begin juni.  Foto is gemaakt met de Sweet 50, vandaar het waasje. Het heeft iets klaverachtigs en draagt peultjes. Kan toch niet zo moeilijk zijn zou je denken...

Ik dacht dat het een onsamenhangend verhaal zou worden, maar nu blijkt het over de Twist 60 te gaan. Het effect van sommige Lensbaby lenzen doet denken aan vintage lenzen. Het grappige is dat ik die nu overal zie. De resultaten zijn prachtig. Maar ook erg mooi vind ik de Meyer Optik lenzen..... duur! Tsja, ik begrijp nu wel waar al die mooie foto's mee gemaakt worden. Het blijkt maar weer dat deze hobby (passie, obsessie ;)) eindeloos is. Heerlijk toch!

(Op Facebook ben ik Anita Kram, op Instagram Kramanita)

zondag 22 mei 2016

In de bloei


Het heeft even geduurd maar deze foto heeft alles wat ik zocht: zachtheid, bijzonder licht en volle romige kleuren. En het mooiste is, ik weet precies wat er voor nodig was.

De foto's zijn gemaakt met de Lensbaby sweet 50 met macroconverters (8 + 16) en met de lens wijd open voor weinig scherptediepte. Dit is de voorjaarszonnebloem (Doronicum). Als stinsenplant groeit hij graag onder loofbomen op halfopen plaatsen (Wikipedia). Precies!

De bloemen groeiden tegen een helling en het (tegen)licht kwam van de andere kant van die helling. Ze stonden op meerdere plekken maar nergens viel het licht zo goed.



Hier zijn de kleuren bewerkt met 'selective color' (selectieve kleur?) in photoshop.

En er stond natuurlijk heel veel daslook (Allium ursinum) en ook daar wilde ik schilderachtige foto's van maken. Dat betekende heel veel proberen en het meeste kon dan ook rechtstreeks de prullenbak in, maar dat geldt voor mij altijd. Behalve dan dat ik het meeste gewoon bewaar...




Door de zoeker is het niet helemaal goed in te schatten of het te rommelig wordt. Of moet ik zeggen: ik kan dat nog niet goed inschatten.


De compositie moet in balans zijn. Ik las ergens het woord 'vlakverdeling' en dat helpt me geloof ik meer. Want donker en licht en structuur en ruimte - het is pas mooi als de balans klopt. Je zou denken dat deze foto's vlak na elkaar zijn gemaakt, maar ze zijn van verschillende dagen. En het zijn verschillende bloemen!

Close-ups zijn makkelijker - je hoeft met minder elementen rekening te houden.


Verder viel mijn oog nog op deze muurbloempjes die elkaar in de armen zijn gevallen...


En ik trof deze Johanneskever die zich vreselijk druk maakte. In de natuur zijn geen wegen of bruggen aangelegd, dus wil je van de ene bloem naar de andere dan heb je soms een probleem. Zes pootjes en niet één was lang genoeg. En hij had zijn grootste talent - vliegen - nog niet onder de knie.

Ik vind de lensbaby sweet 50 toch wel een heel mooi lensje hoor! Bijkomend voordeel is ook nog eens dat hij heel licht is en je de camera met één hand kunt vasthouden. Maar komende week wil ik de hei op achter de juffers aan. En dan pak ik eerste maar weer de gewone macrolens..... denk ik.

dinsdag 17 mei 2016

Gebladerte



In plaats van de gewone 100 mm macrolens, gebruik ik nu vaak de lensbaby met sweet 50 lens. Voor een juffertje of vlinder zou ik het nog niet zo snel kiezen, dan wil ik meer controle over de scherpte hebben. Voor bloemen en vooral bladeren is de lensbaby geweldig. Nog wel steeds met de lens zoveel mogelijk ongebogen. Buigen en scherpstellen krijg ik maar niet onder de knie! Deze foto is de laatste in de rij en is veruit de mooiste vind ik. Zal toch wel met oefening te maken hebben ;)

In de Hortus staan allerlei verschillende bomen en daarom is het zo fijn fotograferen. Veel afwisseling. Vooral dit blad is erg fotogeniek. Dit is een uitsnede (wel duidelijk natuurlijk).

Dezelfde foto. Ook een uitsnede om het blad uit het midden te halen (de centrale sweetspot...). En bewerkt met het olieverf-filter in photoshop. In het groot is dat beter te zien. Soms voegt het iets toe, hier niet zozeer maar toch... het blijft leuk om te kijken wat het doet.


Nu een serie van gewoner blad, al dan niet bewerkt met het filter. Niet erg subtiel hier. Hij hoort bij de serie - 'work in progress' zullen we maar zeggen.


De eerste nieuwsgierige blaadjes. De meeste bomen staan hier nu vol in blad.


De kleur van de ondergrond is bewerkt, was roodbruin van oud beukenblad. Hier voegt het filter wel iets toe. Lange tijd kon ik amper iets met photoshop omdat mijn pc zo traag was. Nu loopt het weer op rolletjes.

Iele blaadjes tegen de lucht.


Het blad steekt niet zo af tegen de achtergrond en toch is dit een van mijn favorieten. Vooral in het groot.

De twee blaadjes trokken mijn aandacht omdat ze precies het licht vingen. Op de achtergrond bloeiden de bosklokjes, al is daar niet zoveel van terug te vinden afgezien van een piezeltje blauw.

Bekend blad. De foto heeft voor mij een onderwatergevoel. 

Zelfde blad in heel ander licht.

De lens leent zich ook voor dit soort foto's. Hier stond het diafragma nog vrij ver open en is de sweet spot klein. Daar moet ik nog meer mee proberen.

In de Hortus groeit nu een wit tapijt van daslook onder bomen. Hier is het filter weer toegepast om het iets ongewoner te maken, voor hele kleine structuren is het gauw teveel maar het heeft wel wat. Voor de daslook wil ik nog de tijd nemen. Kijken of ik er een beetje mee kan schilderen. Het staat lekker dicht op elkaar. Het enige wat ik nog nodig heb is een vriendelijke zonnetje... en een beetje mazzel.

- Klik je op de eerste foto dan komen ze groter en mooier in beeld -




zaterdag 7 mei 2016

Hondstand


Het was drie dagen geweldig weer en ik heb veel gefotografeerd, vooral met de Lensbaby sweet 50. Zacht licht en mooie achtergronden daar was ik naar op zoek. Het ging steeds beter. Scherpstellen met een gebogen lens lukt me nog niet echt, maar verder gaat het eigenlijk goed! Een paar keer ben ik terug gegaan naar deze bloemen, Erythronium of hondstand. Deze zijn iets van 5 centimeter in doornsnede, grof geschat.

Voor zachte belichting moeten ze in de schaduw staan. Daar had ik geluk mee, want ik heb wel een paraplu maar durf die niet midden in de Hortus op te zetten. Een hand erboven of zelf in de zon gaan zitten werkt ook. Nu moest ik nog het licht in de achtergrond zien te vinden. Die witte bollen in de achtergrond zijn muurbloempjes die in de volle zon staan.

Deze is wel mooi zacht maar toch nog iets gewoontjes. En dus ben ik aan het experimenteren geslagen en vond in photoshop bij filters het olieverf effect. Dat vond ik leuk uitpakken. Hieronder staat dezelfde foto, bewerkt.

Soms krijg je penseelstreken langs de randjes en dat vind ik mooi. Ik heb het fijntjes gehouden (vind ik ;)). In het groot is het beter te zien.

Ook wilde ik het wat abstracter maar dat vind ik toch erg moeilijk. Al gauw zet ik alweer 'iets' op de foto.

Je kunt dezelfde bloem honderd keer anders fotograferen, dat blijkt wel.


En hier weer ietsje dichterbij iets zachter.




Soms vallen de kleuren tegen en dan kun je altijd naar zwart wit met een tintje gaan.

Dit vind ik zelf een van de mooiere door het zachte dromerige en de mooie omgekrulde bloemblaadjes.

Toen bleek dat een spin deze bloem ook had uitgekozen. Gelukkig voor mij bleef hij even zitten midden op de bloem en precies in de sweet spot.

Het scheelt wel als je een paar dagen achter elkaar met dezelfde lens en dezelfde onderwerpen kunt spelen. Thuis is het altijd beter te beoordelen en dan kun je terug om het nog even anders te proberen. Deze bloemen zijn over hun hoogtepunt heen. Ik denk dat volgende week de daslook bloeit. De knoppen zijn al dik.

woensdag 27 april 2016

Lentekriebels


Overal zag ik ze staan, de bosanemoontjes. Het lukte me niet om een mooie foto te maken met meerdere en mooie achtergronden. Maar met deze ben ik blij. Zoekend naar een fraaie achtergrond moest ik me helemaal in een bocht wringen en toen zag ik het. Het loont dus wel de moeite om vanuit alle richtingen te kijken en te zoeken!

Het is steeds hetzelfde bloempje, want deze was mooi gaaf. Dit zijn de natuurlijke kleuren.

Maar ik vind ze ook mooi met aangepaste kleuren.

Zelfde foto maar iets anders bewerkt. Ik kan niet kiezen.

Ook de kievitsbloemen stonden er in overvloed. Omgezet naar zwart wit. De bolletjes in de achtergrond zijn gele sleutelbloemen. Ik vond het lastig.



Ook jong blad vind ik altijd mooi om te fotograferen. Dit is gemaakt met de lensbaby sweet 50.


Vleugels


De lens maakt dat er beweging in de foto komt.

De klokjes beginnen ook al te bloeien. Ze stonden nog te ver van elkaar om te kunnen schilderen.

En daarom heb ik hier een laag toegevoegd. Misschien lukt het nog om wat schilderachtiger foto's te maken als ze volop bloeien.

Ik merk dat ik anders ben gaan fotograferen maar het blijft zoeken. Het kijken gaat het beste door de lens, omdat die de wereld toch anders ziet dan ik. Door me dan even los te rukken van het toestel en te kijken wat er nu zo speciaal is probeer ik te dit te leren zien met mijn eigen ogen. Maar lastig blijft het.

Ik heb een instagram account gemaakt (kramanita). Kan ik jullie daar ook vinden?