Oude bekenden

Op verschillende blogs verschijnen de paddenstoelen al en ik dacht dat het hier nog wel mee zou vallen. We zijn in het Noorden altijd wat later. Maar het staat hier nu ook stampend vol! Je doet een stap van het pad af en je staat er middenin.

Het eerste waarvoor ik op de knieën ging was dit duivelsei. Het zou leuk zijn om daar een serie van te maken, elke dag een foto. Dit bos is helaas niet naast de deur. Uit het duivelsei groeit de grote stinkzwam (Phallus impudicus).

Tijdens de paddenstoelencursus van 2012 hebben we er eentje doorgesneden. Je kunt de kop van de zwam zien, compleet met het grijze laagje dat de vliegen zo lekker vinden. Het schijnt eetbaar te zijn, maar mij lokt het niet.

Ook stonden er roodbruine slanke amanieten (Amanita fulva). Deze is net uit de grond geschoten (je bent een paddenstoel of niet). Meestal zie ik die eerst, voor de rest zich aandient.

Verderop stond een volwassen exemplaar. Hij groeide uit een randje modder langs een volgelopen bandenspoor. Het water zorgt voor de achtergrond. Het was een beetje bochtenwringen zonder er zelf in te kukelen.

Een vliegenzwam (Amanita muscaria) tussen blad door geschoten. Grappig om te zien hoe veel paddenstoelen een pluk mos omhoogduwen.

Omdat het zulk gek spul is ook een foto van heksenboter (Fuligo septica). Het is een slijmzwam. Engelsen noemen het 'Dog vomit slime' en Zweden 'Trollsmör' (Wikipedia). Het zijn bijzondere zwammen al oogt het nergens naar.

En dit zijn denk ik zwavelkoppen, met een teek (?). Het kan ook een klein spinnetje zijn. Ik ontdekte trouwens thuis dat ik er ook weer een had opgelopen. Hij had zich vastgezet onder mijn horloge. Het is kennelijk een goed tekenjaar, ik had er nog nooit zo veel. Gelukkig, tot nu toe, geen rode ringen.

Dit was ook een hele mooie met een rossige hoed. Ik kan nog niet vinden wat het zou kunnen zijn.

En uiteindelijk zag ik ook nog porseleinzwammen (Oudemansiella mucida). Eerst op de grond, maar de meeste waren niet meer zo gaaf. En toen was daar ineens de gedachte: kijk eens omhoog. En waarempel! Toeval of niet - of had ik ze uit een ooghoek al gezien? Het was heel frappant.

Het licht viel mooi door de bladeren. Het zachte licht vond ik alleen als er ook een boomstam achter zat. Het valt me op dat mijn ogen veel minder contrast zien dan mijn camera. Als het voor mij helemaal klopt - witte bloem in witte achtergrond bijvoorbeeld - dan is op de foto de achtergrond soms veel donkerder. Komt dat nu omdat ik die nuances niet zie? Want ook als ik het contrast terugdraai krijg ik het niet zo als ik het met mijn ogen gezien heb. Iets om beter op te letten. En 'kijken met de ogen van je camera'.

In deze foto vind ik het pluimpje naast de zwammen bijzonder al is de rest wat te overheersend.

Dit is wat zachter en beter in balans. Al vind ik het toch allemaal nog wat braaf.

Vergeet ik helemaal deze mycenas. Al prutsend, lekker liggend in het  mos, verdween ineens het ochtendlicht achter een grijze wolkenlaag. Toch heeft het wel wat. Gisteren heb ik van alles uit kunnen proberen en heerlijk genoten. Sommige jaren duurt het even voor ik de slag van het paddenstoelen fotograferen weer te pakken heb. Ik popel om weer op pad te gaan.

Volgende zaterdag een tweede kans hoop ik. Ik heb eind oktober een week vrij gepland voor de paddenstoelen. Ik hoop maar dat ze er dan nog zijn! Het gaat griezelig hard.

Raadsel

Altijd leuk als je iets vindt wat je nog nooit hebt gezien. En dan maar zoeken naar de oplossing. Meestal lukt dat... maar nu niet. Ik kom er niet uit. Ik weet niet eens of het dierlijk of plantaardig is.

Op internet vond ik wel een tweede foto. Op een wietforum nota bene! Hetzelfde ding aan de punt van een brandnetelblad. Maar daar kwam ik ook niet verder. Wie heeft een idee? Hier zijn de aanwijzingen:

• Het hangt aan de punt van een blad, op de nerf
• Is zo groot als een druif
• Is iets van deze periode, september
• Gevonden na een regenachtige dag
• Lijkt me kakelvers
• Heeft een duidelijke structuur
• Het ding op de andere foto was exact hetzelfde, de structuur is geen toeval

Is het een slijmzwam? Ik verwacht dat niet aan de punt van een blad... Zijn het larven in een soort dril? Daar lijkt het nog het meeste op. Als je goed kijkt dan lijkt het net of er in elk geel dingetje twee oogjes zitten. Slakkeneitjes zijn het volgens mij niet.

Maar ja, maar ja... Ik heb allerlei zoekwoorden gecombineerd en afbeeldingen doorzocht. Ik zit duidelijk op het verkeerde spoor.

Nou.... heeft u zoiets ooit gezien?

Hieronder nog een uitvergroting van de 'dingetjes met ogen'. Beter foto's kon ik helaas niet maken. 

Ben heel benieuwd of iemand het weet of me op het goede spoor kan zetten.

Update: dacht opeens ik moet engelse zoekwoorden gebruiken: larvae jelly leaf
En zo kwam ik uit bij de schietmotten. Het zijn inderdaad larven van schietmotten in een eiersnoer.
Zal het nog verder uitwerken, later.

Heide en hangmatten

Zaterdagochtend ben ik weer eens naar de hei geweest. Na een frisse nacht was het weer erg mooi. En ik wilde foto's maken van de hei die ik toch het mooist vind met wat dauw erop. Voor het eerst ontwaarde ik nog een fotograaf die zijn statief had opgezet aan de rand van het water. Ik vermoed dat hij een juffer of libel aan het fotograferen was. Heb hem niet gesproken. Vermoedelijk ook iemand die het heerlijk vind om 's ochtends juist geen vreemde mensen tegen te komen...

De dauw had alle verschillende spinnenwebjes zichtbaar gemaakt. In de hei hingen talloze hangmatjes. Ik wilde het rag gebruiken in de foto.

Ter illustratie een foto van de maker, een hangmatspin. Geen beauty, wel dramatisch. Daar wil je niet in verstrikt raken.

Ook de kleine larixboompjes waren bezaaid met druppels.

Voor mij streek ineens een natte juffer neer. Misschien had ik hem wel opgeschrikt, want hij was nog te nat om goed te vliegen. Met pootjes als ruitenwissers werden de ogen schoongepoetst al is het leuker te denken dat hij naar mij zwaait.

Aanvankelijk was het dun bewolkt en het licht zacht. Gaandeweg kwam er meer licht en brak de zon door. Veel te veel licht voor al die waterdruppels en dus pakte ik de plu erbij. Zou het veel effect hebben?

Die plu gaat in het vervolg mee. Als de zon te fel wordt dan is het wel een uitkomst.

Het was een heerlijke ochtend en bij thuiskomst was ik nog steeds blij met de foto's. Vooral de eerste twee en de laatste vind ik mooi. 's Middags ben ik nog eens lekker in de Hortus bezig geweest. Een super zaterdag.

Herfstanemonen

Het overkomt me eigenlijk nooit, maar ik had het geplaatst en heb het weer weggehaald. Dom is dan wel dat het in het dashboard blijft staan. Maar nu dan toch maar.

De laatste weken fotografeer ik me helemaal suf, op de zaterdagen. Ik ben op jacht naar die ene foto waar alles op zijn plek valt. En het lukt me gewoon niet! En niet dat dit flut is, maar het frustreert me wel. En misschien is het wel gewoon de zomer... Voor het mooie licht moet je liefst heel vroeg op pad, of tegen de avond. Midden op de dag in een zonovergoten tuin... overmoed!

In de Hortus staan op verschillende plekken deze herfstanemonen. Het zijn mooie bloemen om eens goed op te oefenen. Op een zonnige dag staan ze wel grotendeels in de volle zon dus is het een kwestie van rondlopen en zoeken naar de bloemen die nog net in de schaduw staan. Een wit parapluutje opzetten in die tuin durf ik niet.

Ik had toch echt het idee dat ik veel meer licht in deze foto's had dan er thuis in bleek te zitten. Het is niet teer maar juist vrij massief. Toch voor teveel scherptediepte gekozen deze keer? Deze foto's zijn allemaal gemaakt met de lensbaby sweet 50 met 16 mm tussenring.

Hier valt de bloem buiten de sweetspot - onscherp, maar het geheel is toch wat zachter. Ik had het diafragma op 4 gezet omdat ik bij een eerdere poging te weinig scherptediepte niet mooi vond.

Het is werkelijk een uitdaging om het zo te krijgen als ik het hebben wil. En er komt vast een dag dat het allemaal op z'n plek valt en dan gaat hij groot aan de muur!

Ook deze gele bloem moest ik proberen.

Deze hosta stond wat meer beschut. De achtergrond is wat zachter en ik denk dat ik hier ook een ander diafragma heb gebruikt. Dat kun je jammer genoeg in de Exif files niet meer teruglezen met deze lens.

En tot slot een foto van een takje groen. Als het straks begint te kleuren dan is deze lens geweldig voor het fotograferen van licht door bladeren.

Van het fotograferen heb ik enorm genoten. Wat ik wel heb geleerd is dat het nog niet makkelijk om een interessante foto van een bloem te maken. Licht is hierbij het geheim. Als je licht echt kunt lezen - en dan niet alleen de achtergrond maar ook de subtielere verschillen - dan ben je er volgens mij. En dát leren, dat is wat ik wil.

Zaterdag wordt het weer aardig weer. Kiezen: opnieuw de Hortus of nu toch maar naar bos en hei.... of gewoon allebei!

Op zoek naar zacht licht

Twee weken geleden volgde ik een van de workshops van Andrea Gulickx: Flowing Creativity. De verrassendste foto van die dag is deze gele bloem, met de gewone macrolens gemaakt. Door een combinatie van het juiste licht, een zachte achtergrond en het focus iets voor de bloem, kwam dit tevoorschijn. Het heeft iets schilderachtigs en ik kan niet begrijpen dat ik nog nooit eerder per ongeluk zo'n foto heb gemaakt. Maar... misschien heb ik dat wel maar vond ik het niet mooi... want het is niet in focus. Smaken veranderen?

We hebben gezocht naar bokeh en mooie achtergronden. Het is een ware kunst om die achtergrond in harmonie te brengen met je onderwerp. Dat zal nog wel even duren voordat ik dat onder de knie heb. Het moeilijkste is om het allemaal te zien, al gauw richt ik mij op een deel van de foto in plaats van het geheel. 

De eerstvolgende zaterdag wilde ik meer van dit soort foto's maken. Het was zonnig met wolkjes - voortdurend veranderend licht. Dit zijn grote margrieten. Ik werd er steeds naartoe getrokken. Dan stonden ze weer in de schaduw en dan weer in de zon (op sommige schermen lijkt deze foto overbelicht, maar dat is hij niet).

Het zachte vind ik hier mooi.

Toch valt het beslist nog niet mee om iets betoverends te maken.

Vandaag ging ik weer op pad. Ik was net buiten toen het heel hard begon te regenen. Maar na een bui, als het weer opklaart, is het vaak fantastisch in een tuin. Ik ging opnieuw bij de margrieten langs, die hebben nu toch hun beste tijd gehad.

Deze witte hortensia heeft bloemen in een tros en ik heb meermalen geprobeerd om daar iets van te maken. 

Vandaag kwam er ineens een vliegje in beeld dat olijk over de rand kijkt.

Juffertje in 't groen is uitgebloeid en maakt nu kleurige zaaddozen.

Een versie er nog tussenin - geen bloem, geen vrucht... Het was zulk mooi spul maar moeilijk om te fotograferen. In een tuin die niet van jou is moet je je wel gedragen en je kunt niet midden in de bloemen gaan staan. Of iets weghalen wat te prominent in beeld verschijnt.

Op een hoge kar stonden allerlei kleine klaprozen en afrikaantjes. Dat was nog eens handig! Ik hoefde me niet in allerlei bochten te wringen. Deze klaprozen zijn niet zo heel groot.

Bijna uit de knop. Heb ik dit jaar toch een klaproos gefotografeerd!

Deze bloemen lijken wel licht te geven. Ook hier landde ineens een vliegje - een wenkvliegje? Hij staat hier op de rand te swingen.

En deze moet je echt in het groot bekijken. Het vliegje heeft een druppel aan zijn snuit hangen.

En tot besluit een varentje.

Ik ben weer een stapje verder. Het is voor mij een kwestie van heel veel fotograferen en goed kijken wat werkt en waarom. En  af een toe zit er een pareltje tussen. 

Be(e) in the moment

Allereerst: bescherm jezelf tegen teken! Hier staat alle informatie: Tekenradar.nl
Als je in de natuur fotografeert doe je juist wat wordt afgeraden. Ik heb er al een paar moeten verwijderen.
Maar ook in een tuin ben je niet veilig. DEET gebruiken en goed nakijken dus!!

Ja, ik heb de smaak te pakken met deze lens (lensbaby sweet 50 met composer pro). Ik heb gezien dat je met deze lens en tegenlicht ook hele mooie ronde lichtbollen kunt produceren. Eindelijk een rond diafragma! Die foto's komen nog - als ik ze heb gemaakt ;)

In de Hortus heb ik nog even op de bijen geoefend. Deze eerste foto is gemaakt van gele bloemen en hoewel ik de compositie mooi vind, vind ik de kleuren minder geslaagd. Daarom is hij omgezet in zwart-wit en na wat gegoochel kwam dit eruit. Vooral hoe de middelste bloem oplicht vind ik mooi, verrassend. In kleur valt dit minder op.

Ik heb dezelfde plant weer opgezocht met de bijen. Het is een aar/toorts met auberginekleurig blad. Geen idee hoe het heet (het blijkt een Heuchera soort te zijn). De witte wollige bloempjes zijn erg klein en de bijen zijn er dol op.

De bijen waren snel en tijd om na te denken over compositie was er niet. Er was helemaal geen tijd om na te denken. Vandaar de titel. Het scherpstellen was wel een uitdaging, de opbrengst dus laag. Waar ik naar zoek is een goed gevoel. En of de foto dan scherp is, is niet het belangrijkste - tenzij het stoort. 

Deze foto is eigenlijk mislukt en toch vind ik het wat hebben. Nu nog een leuke dichtregel of quote erbij... Ik wacht nog op inspiratie. 

Ook deze foto heeft een aparte sfeer. Ik associeer het met een oud schilderij. Waarschijnlijk door de (vreemde) kleuren.

Dit is een meer standaard plaatje met normale kleuren. Je kunt zien hoe de lens het beeld vervormt naar de randen toe. Ik heb wel een bloempje weggekloond dat een beetje in de weg zat. Als het goed is, is daar niets van te zien.

De kleuren vallen soms wat vreemd uit en dat moet met de belichting te maken hebben. Ik kan dat niet mooi corrigeren en moet daar nodig meer werk van maken.

Wat ik nu wil is met deze lens weer de hei op en spelen met druppels en tegenlicht.

Aanvulling:
De kleuren zijn nogal flets en op mijn computer kan ik het niet goed beoordelen. Als ik de foto's op mijn iPad laat verbeteren met het fotoprogramma lijkt het beter. Tijd voor een nieuw scherm/pc. Ter vergelijking de verbeterde foto's hieronder.