Overvloed

Opnieuw was het een prachtige zaterdag. En met zoveel paddenstoelen waande ik me als een kind in een snoepwinkel. Gelukkig weet ik de weg in dit bos aangezien ik steeds van het pad af raak (letterlijk, maar niet figuurlijk ;))

Als je eenmaal op de grond zit zie je steeds meer. Zo vond ik deze slijmzwammetjes groeiend op mos. Ik had ze al eens eerder gevonden maar het is zo lastig om ze scherp of de foto te krijgen. Lang belichten is niet altijd een succes, dan krijg ik toch nog onscherpte door beweging. Misschien omdat ik mijn camera hard in de pittenzak duw om de compositie goed te krijgen waarna hij langzaam weer opveert.... Ja, dat schiet niet op!

Dit is een slijmzwam. Ik kom uit bij de kristalkopjes, maar er zijn verschillende soorten (spitsstelig of vlekkig?) en je moet eigenlijk de sporen bekijken. Die heb ik niet mee... Lijkt me wel leuk om dat een keer te doen. De druppels zijn van de mist. Dat mag ik graag zien.

Het plan was om meer te letten op sfeer, kleur en achtergrond (met een groot uitroepteken). En ik heb gemerkt dat dat makkelijker is met kleine paddenstoelen. Amethistzwammen zijn altijd een dankbaar onderwerp, ook al zijn ze nog jong. Maar ja, die tak erachter vond ik niet mooi. Kon dat weg zonder het rag te vernielen?

Nee dus, weg rag... Maar de zon kwam er ineens bij en zo krijg je dus al dat rood in de achtergrond. Oude beukenbladeren.

Nog iets meer en het wordt haast te druk. Je hebt dit licht wel nodig om speciale effecten te krijgen.

Hier is het alweer wat zachter. Maar waar zijn mijn kleuren?

Een nieuwsgierig bolletje. Mwah...

De tweede verrassing was de vondst van deze hele kleine paddenstoeltjes op een dennenappel. Ik had ze eerder gezien bij http://www.natuurfragmenten.nl/. Het is het gewoon franjekelkje (Lachnum virgineum).

Een uitsnede om ze beter zichtbaar te maken want ze zijn maar 1-2 mm in doorsnede. Ook hier had de mist mooie druppels achtergelaten.

Maar goed: sfeer, kleur en achtergrond (!) en eigenlijk ook voorgrond. Ik heb geprobeerd een paddenstoel op de voorgrond te gebruiken, in dit geval een wat grotere plaatjeszwam. Inmiddels was het licht weer gesluierd en de uit-focus-randjes zijn niet heel duidelijk. Deze is uit de hand geschoten en ik dacht, dit is het! Of.. dit is iets! Maar ik wilde het scherper dus pittenzak er weer bij...

En zoals het me dan vaak gebeurt, zodra ik ga nadenken wordt het er niet beter op - als het gaat om compositie dan.... Ik vind de bovenste beter. En het hele dramatische effect valt me nog wat tegen. Ik ga ik hier nog wel meer mee experimenteren.

Vermolmd hout is een wereld op zich. Zo trof ik alweer een slijmzwam, kleine oranjebruine knopjes dicht opeen gepakt over een groot oppervlak. Ik heb mijn best gedaan maar het blijkt maar weer dat je hiervoor toch echt meer licht nodig hebt. Ik las bij http://bij-duin.blogspot.nl/ dat haar slijmzwamfoto's met een flitser zijn gemaakt. Al is flitsen op nat glimmend spul een kunst op zich. Ik denk dat dit een draadwatje is maar dan zonder steeltje. Ook hiervan heb je veel verschillende soorten.

In de open bolletjes zie je sporen die er onder een lichtmicroscoop erg mooi uitzien. Ik wil de volgende keer toch iets meenemen.

De terugweg loop ik dan langs het pad waar het ook nog vol staat met allerlei moois. Nadeel is dat je een bezienswaardigheid bent voor de fietsers ('Ik dacht: die is niet goed geworden!.... '). Leuk hoor.
Maar goed, maakt het uit - ik vond mijn mooie paddenstoeltje van vorig jaar weer. Lijkt op het geelbruin plooirokje al staat deze niet in groepjes, vorige jaar niet en nu ook niet. Een halve meter verderop stond er nog eentje. Vreemd. Het lijkt ook op de spitscellige donsinktzwam. Volgende keer toch eens beter kijken, want de donsinktzwam staat op de rode lijst. Eerst een foto met een klein diafragma (F2.8)

 Voor meer achtergrond ook een met een kleiner diafragma (F8.0)

En hier hebben de takjes tekening in de achtergrond gebracht (F6.3).

Verder vond ik ook nog een ruige aardtong, de foto is niet de moeite waard. Het grappige is dat ik ze nog nooit had gezien maar de naam meteen in me op kwam. Van al dat geblader in paddenstoelenboeken blijft toch wel wat hangen. Ook de ruige aardtong is een rode lijst soort.

Mijn missie is half geslaagd - ik kom dichterbij dé foto maar hij zit er nog niet bij. Maar wat was het heerlijk gisteren.

Kleinoden

De zin in fotograferen is weer helemaal terug - gelukkig! Om mooie foto's te kunnen maken moet ik vaak op pad. Niet alles lukt en soms lukt er niets. Maar als ik genoten hebt van het buiten zijn, de geur van nat gras en vermolmd hout, kom ik vol energie weer thuis. De ochtend is toch mijn favoriete moment. Ik hou van de stilte, en ochtendnevel of dauw maken alles net even mooier.

De draadontspanner lag nog in de auto dus ik heb deze haarmosjes uit de losse hand geschoten. Je kunt zien dat het niet helemaal superscherp is. Maar ja... dan had ik even terug moeten lopen en zo fanatiek ben ik dan ook weer niet ;). Eentje heeft zijn muts verloren.



Op vermolmd hout is van alles te vinden en ik word er altijd naar toegetrokken. Dit zijn de vruchtlichamen van de bloedweizwam (Lycogala epidendrum), een slijmzwam. In een jonger stadium zijn ze meer roestbruin. Onooglijk, ik weet het. Nu waren ze ook nog nat van de regen. Droog ziet het er weer heel anders uit, maar die plaatjes zijn niet goed genoeg. Ik ga daar nog eens werk van maken - een uitdaging!

Ik ben deze week al een paar keer op pad geweest en vond allerlei verschillende dingen. Het is wat dat betreft weer een onsamenhangend geheel. Wel allemaal macro's ;)

In het bos scharrelde dit komkommerspinnetje (Araniella cucurbita). Ik dacht altijd dat ze veel groter waren, maar ik verwar hem geloof ik met de tijgerspin. Dat is pas een joekel.

De komkommerspin dankt zijn naam aan zijn groene achterlijf. Het hele beestje is nog geen centimeter lang. Associaties met komkommers heb ik helemaal niet bij zoiets kleins.

Dit is een rare foto, maar ik plaats hem toch omdat het altijd zo leuk is om iets nieuws te vinden. Het zijn schijfjes van een paar millimeter doorsnee die op levende takjes groeiden. Door de lens zag ik pas de haartjes op de rand. Je kunt zien hoe klein het is wanneer je het vergelijkt met het mos rechts (gewoon haakmos). Hij lijkt op het dofpaars wolschijfje, maar die is vrij zeldzaam. Dus dat zal wel niet... bovendien groeide hij op levende takjes en geen dode. Als ik er weer langs kom zal ik nog eens goed kijken.

Hier en daar heb ik ook juffertjes gezien, vooral blauwtjes. Ik verheug me erop om daar weer foto's van te maken. Ik heb de neiging om alles met tegenlicht te fotograferen en dan wordt het onderwerp vaak te donker. Alleen hier vind ik het beeld wel mooi. 

Vanochtend stond de zonnedauw al in de zon te blinken. Veel te fel licht. Toch proberen... Het blijft lastig spul. Zo lijkt het meer een komeet die een spoor van licht achterlaat. Vind ik wel wat hebben. Misschien nog eens proberen op een ochtend met een beetje sluierbewolking. Typte ik sluiterbewolking...

Dat al deze foto's beter hadden gekund, maakt dat ik weer op pad wil. Dat komt dus wel goed!

Plaatjes

Laat ik beginnen met dit inktzwammetje. Alsof hij nodig naar de kapper moet.

Hier is sprake van een ware paddenstoelenexplosie en we hebben het met de excursies geweldig getroffen. Gisteren was de derde en laatste keer en nu moeten we zelf verder puzzelen. Ik heb veel geleerd en heb gezien dat het ook voor kenners geen makkie is. Het beste kun je een paddenstoel ter plekke determineren of je moet een exemplaar mee naar huis nemen. Ik ben al blij wanneer ik de grote lijn een beetje kan zien. Zo weet ik niet welke inktzwam dit is, maar zie wel dát het er eentje kan zijn. Wat heeft hij een mooi geplooid hoedje. Ik ga er eens beter op letten.

Tussen de oude bladeren stond dit eikenbladzwammetje (Collybia dryophila). Het een collybia. Een kenmerk van deze soort is dat ze rubberachtig aanvoelen. Het hoedje is ongeveer vijf centimeter in diameter en zijn pootje is bruinig. Hij schijnt te ruiken naar vers zaagsel. Het ruiken van een speciale geur bij paddenstoelen vind ik erg lastig. Je moet een geur benoemen zonder voorkennis en die geur zit verstopt tussen de geur van paddenstoel (mijn ervaring). Als dan iemand roept: 'Ik ruik een geschilde aardappel' dan ruikt iedereen het opeens. Maar kom er maar eens op. Zo zijn er paddenstoelen die ruiken naar meel (hoe ruikt meel?), radijs, anijs of zelfs een asbak. Kortom, er is veel te beleven aan paddenstoelen.

Met een spiegeltje even de onderkant bekijken... Het schijnt dat tussen de lamellen kleine kortschildkevers kunnen leven die zich laten vallen als je de hoed schudt. Hier zie ik niets, maar het is een leuk weetje.

Paddenstoelen die vaak herkenbaar zijn aan hun witte steel, heldere plaatjes en fraaie kleuren zijn de russula's. Een kenmerk is dat ze brokkelig breekbaar zijn. Soms moet je ze toch opofferen om te weten wat het is. Als er veel staan is dat niet zo erg. Hier werd ik op het verkeerde been gezet, want ik dacht hier een trechterzwam te zien. En zijn steel is nou ook weer niet zó wit.... Thuisgekomen kwam ik toch uit op een russula, waarschijnlijk de geelwitte (Russula ochroleuca). En ik heb hem ook nog maar even geproefd... mild! Eigenlijk proefde ik niet zoveel. Dat betekent dat het zeker geen beukenrussula of zonnerussula was. Want die smaken scherp.

Eentje die heel scherp smaakt is deze braakrussula ((Russula emetica). Je kunt gerust een heel klein stukje proeven. Daarna is een slokje water om te blussen wel fijn. Doorslikken is nooit een goed idee. Beter niet.

Tot slot nog iets heel anders. Deze ontdekte ik op een erg vermolmd stammetje waar ik af en toe speur naar mycena's en ander klein spul. Ik had ze nog nooit gezien. Het is een slijmzwam. Het is het (een?) rossig buiskussen (Tubulifera arachnoidea). Het bijzondere van een slijmzwam is dat de cellen waaruit deze structuur bestaat als amoeben leven en samenkomen om sporen te vormen. Gisteren heb ik nog even gekeken, maar kon ze niet terugvinden. Wellicht was het werk al gedaan en ging ieder zijns weegs...  Soms hangt de natuur zijn eigen slingers op!

Ik heb nog veel meer paddenstoelen. Er is een wereld (nog verder) opengegaan.