Van macro naar micro

De zaterdag is mijn bosdag. Het bos bij Drouwen wordt druk bezocht maar op de juiste tijd en een beetje uit de route kun je ongestoord je gang gaan. Het staat vol met allerlei schatten waarvan ik nog maar een klein deel heb ontdekt. Ik hou van dat bos. Dit paddenstoeltje zie ik vaak staan. Het is waarschijnlijk een gras- of dennenkleefsteelmycena. Vaak staat hij in groepjes. Naast alle bruine en beige zwammen springt hij eruit met zijn groenige hoedje met witte rand.

De amethistzwammen hebben hier hun tijd gehad. Van deze paddenstoel heb ik iets sfeervols proberen te maken maar de foto die me het meeste doet is deze, de mislukte! De paddenstoel lijkt op een boom en door de onbedoelde beweging heeft hij iets zachts gekregen en zitten er zwierige lijntjes aan. Doet een beetje denken aan foto's met een lensbaby. (De foto is iets opgerekt aan de onderkant en dat is helaas ook te zien).

Een heel kleintje bij een tunnel van blad.

Het mos blijft trekken, al helemaal met druppels aan. Ik heb niet goed gekeken en zag thuis pas hoe mooi het licht valt op het web van de spin die daar verborgen zit. Een beetje sprookjesachtig.

Hier is de pittenzak aan te pas gekomen om het even netjes te doen. Een optocht van sporenkapsels.

Door de mist was alles nat en zo vond ik deze plantjes (rus?) in een plasje en met hele dikke druppels. Jammer genoeg was het geheel erg warrig en kon ik geen mooier plaatje maken. Maar van zoiets kan ik dan weer erg genieten. Daar lag ik met mijn regenbroek (eindelijk tot inzicht gekomen, en inderdaad: zoveel makkelijker en handiger en vooral: warmer!) half in een plas.

Wat ik mooi vind in een nattig bos zijn de donkere stammen van de beuken. Het blad begint net een beetje te kleuren. Midas Dekkers schreef dit weekend in de Volkskrant over de perfecte herfstwandeling. Schitterend verwoord. Hij pleit alleen voor doelloos wandelen om het hoofd leeg te maken. Misschien weet hij niet hoe leuk het is om in de macrowereld te vertoeven.

Langs het pad vond ik deze gewone vuurzwammetjes (Hycrocybe miniata). Ik dacht: wasplaatjes! Bijzonder! Het vuurzwammetje is echter vrij algemeen, maar wel een schoonheid.

Dit was een grote jongen - ik denk een amanita met zijn gevlekte hoed en rok.

Helemaal gespitst op druppels zag ik ineens weer een klodder aan een blad hangen. Wat een toeval! Vermoedelijk weer larven van een schietmot. En ook nu hingen ze niet boven water. Als ik het goed heb begrepen (wikipedia) zijn deze larven kokerjuffers. Dus misschien vallen ze straks op de grond en verzamelen dan bouwsteentjes voor hun koker. Even verderop zag ik nog een klodder hangen met alleen nauwelijks zichtbare stipjes erin. Ik hoop dat de larven te zien zijn. Ze zijn al in een vrij ver stadium lijkt me.

Ik was op zoek naar de vermolmde stam met draadwatjes om er wat van mee te kunnen nemen. Als je er eenmaal een macrofoto van hebt gemaakt worden dingen in herinnering soms groter dan ze werkelijk zijn. Je ziet het pas als je er met je neus bovenop staat en niet vanaf het pad... Maar gelukkig vond ik ze weer, evenals de gewone wimperzwam (Scutellinia scutellata). Die ziet er trouwens mooier uit als het niet zo nat is.

De draadwatjes zaten nu verstopt - ik vond ze aan de onderkant van een los stukje schors. Deze keer waren de steeltjes te zien. Het peervormig draadwatje dus?

Als ze nog iets jonger zijn moet dat meer doorzichtig zijn. Ik vond hele mooie foto's op internet. Om de draden tussen de sporen zichtbaar te maken had ik iets mee naar huis genomen.

Tussen de sporen zijn de lange draden te zien die de een rol spelen bij de verspreiding. Ze waren geloof ik oranje, maar ik heb de witbalans niet aangepast. Nou ja, het laat zien wat ik wilde zien.

Nog een week en dan heb ik een weekje vrij om me helemaal uit te leven. Ik verheug me erop.

(Klik op de eerste foto om ze groter en beter in beeld te krijgen.)

Overvloed

Opnieuw was het een prachtige zaterdag. En met zoveel paddenstoelen waande ik me als een kind in een snoepwinkel. Gelukkig weet ik de weg in dit bos aangezien ik steeds van het pad af raak (letterlijk, maar niet figuurlijk ;))

Als je eenmaal op de grond zit zie je steeds meer. Zo vond ik deze slijmzwammetjes groeiend op mos. Ik had ze al eens eerder gevonden maar het is zo lastig om ze scherp of de foto te krijgen. Lang belichten is niet altijd een succes, dan krijg ik toch nog onscherpte door beweging. Misschien omdat ik mijn camera hard in de pittenzak duw om de compositie goed te krijgen waarna hij langzaam weer opveert.... Ja, dat schiet niet op!

Dit is een slijmzwam. Ik kom uit bij de kristalkopjes, maar er zijn verschillende soorten (spitsstelig of vlekkig?) en je moet eigenlijk de sporen bekijken. Die heb ik niet mee... Lijkt me wel leuk om dat een keer te doen. De druppels zijn van de mist. Dat mag ik graag zien.

Het plan was om meer te letten op sfeer, kleur en achtergrond (met een groot uitroepteken). En ik heb gemerkt dat dat makkelijker is met kleine paddenstoelen. Amethistzwammen zijn altijd een dankbaar onderwerp, ook al zijn ze nog jong. Maar ja, die tak erachter vond ik niet mooi. Kon dat weg zonder het rag te vernielen?

Nee dus, weg rag... Maar de zon kwam er ineens bij en zo krijg je dus al dat rood in de achtergrond. Oude beukenbladeren.

Nog iets meer en het wordt haast te druk. Je hebt dit licht wel nodig om speciale effecten te krijgen.

Hier is het alweer wat zachter. Maar waar zijn mijn kleuren?

Een nieuwsgierig bolletje. Mwah...

De tweede verrassing was de vondst van deze hele kleine paddenstoeltjes op een dennenappel. Ik had ze eerder gezien bij http://www.natuurfragmenten.nl/. Het is het gewoon franjekelkje (Lachnum virgineum).

Een uitsnede om ze beter zichtbaar te maken want ze zijn maar 1-2 mm in doorsnede. Ook hier had de mist mooie druppels achtergelaten.

Maar goed: sfeer, kleur en achtergrond (!) en eigenlijk ook voorgrond. Ik heb geprobeerd een paddenstoel op de voorgrond te gebruiken, in dit geval een wat grotere plaatjeszwam. Inmiddels was het licht weer gesluierd en de uit-focus-randjes zijn niet heel duidelijk. Deze is uit de hand geschoten en ik dacht, dit is het! Of.. dit is iets! Maar ik wilde het scherper dus pittenzak er weer bij...

En zoals het me dan vaak gebeurt, zodra ik ga nadenken wordt het er niet beter op - als het gaat om compositie dan.... Ik vind de bovenste beter. En het hele dramatische effect valt me nog wat tegen. Ik ga ik hier nog wel meer mee experimenteren.

Vermolmd hout is een wereld op zich. Zo trof ik alweer een slijmzwam, kleine oranjebruine knopjes dicht opeen gepakt over een groot oppervlak. Ik heb mijn best gedaan maar het blijkt maar weer dat je hiervoor toch echt meer licht nodig hebt. Ik las bij http://bij-duin.blogspot.nl/ dat haar slijmzwamfoto's met een flitser zijn gemaakt. Al is flitsen op nat glimmend spul een kunst op zich. Ik denk dat dit een draadwatje is maar dan zonder steeltje. Ook hiervan heb je veel verschillende soorten.

In de open bolletjes zie je sporen die er onder een lichtmicroscoop erg mooi uitzien. Ik wil de volgende keer toch iets meenemen.

De terugweg loop ik dan langs het pad waar het ook nog vol staat met allerlei moois. Nadeel is dat je een bezienswaardigheid bent voor de fietsers ('Ik dacht: die is niet goed geworden!.... '). Leuk hoor.
Maar goed, maakt het uit - ik vond mijn mooie paddenstoeltje van vorig jaar weer. Lijkt op het geelbruin plooirokje al staat deze niet in groepjes, vorige jaar niet en nu ook niet. Een halve meter verderop stond er nog eentje. Vreemd. Het lijkt ook op de spitscellige donsinktzwam. Volgende keer toch eens beter kijken, want de donsinktzwam staat op de rode lijst. Eerst een foto met een klein diafragma (F2.8)

 Voor meer achtergrond ook een met een kleiner diafragma (F8.0)

En hier hebben de takjes tekening in de achtergrond gebracht (F6.3).

Verder vond ik ook nog een ruige aardtong, de foto is niet de moeite waard. Het grappige is dat ik ze nog nooit had gezien maar de naam meteen in me op kwam. Van al dat geblader in paddenstoelenboeken blijft toch wel wat hangen. Ook de ruige aardtong is een rode lijst soort.

Mijn missie is half geslaagd - ik kom dichterbij dé foto maar hij zit er nog niet bij. Maar wat was het heerlijk gisteren.