Een aantal maanden geleden werd het idee geboren om over te stappen naar een full frame camera. Ook wilde ik graag een macrolens met een ronder diafragma, zodat onscherpe lichtpuntjes zoveel mogelijk rond blijven (bokeh). De Canon EF 100mm F2.8 L Macro IS USM heeft negen lamellen en daarmee een ronder diafragma dan mijn huidige 100 mm macrolens van Canon. Zou het verschil het geld waard zijn.... Ik nam de stap. In combinatie met mijn 50D camera zag ik meteen al duidelijk verschil. Het beeld leek helderder en scherper (ik heb geen testjes gedaan). Gisteren ben ik ook overgestapt op full frame en hiermee is het feest compleet!
Hierboven heb ik muisjesmos gefotografeerd met de 50D en de nieuwe macrolens. Het beeld is voor mijn gevoel veel helderder. De glasharen van dit mos lijken op te lichten. Weggedoken tussen de blaadjes zitten de groene kapsels.
Terwijl ik scherpstelde op het kapsel met behulp van de 5x vergroting in live view, kwam er een dun zwart pootje in beeld. Een piepkleine aanwijsstok.
Gisteren heb ik mijn oude camera ingeruild en ik stond te popelen om het uit te proberen. Het was hier vandaag flutweer en half in de regen heb ik opnames gemaakt. Men zei al: 'Je weet niet wat je ziet!' En inderdaad, het is zó prachtig! Wat ga ik hier een plezier van hebben. Deze foto is gemaakt van hetzelfde mos en hetzelfde kapsel. Dit is een uitsnede.
Een ander mosje dat op steen groeit is het gewoon muursterretje (
Tortula muralis). Ook die is nu aan het kapselen. Het is nu helemaal niet moeilijk meer om details te zien.
Om te laten zien hoe mooi het kapsel met huikje eruit ziet, nog een uitsnede. Ik kan me niet heugen dat ik het ooit zo haarscherp in beeld had.
Ook de gesteelde haarmuts (
Orthotrichum anomalum) stond overal te pronken. Kenmerkend is dat de sporenkapsels ver buiten de bladen uitsteken.
Vandaag heb ik ook nog een detailopname gemaakt. Ook dit is een uitsnede. Het scherpstellen op het kapsel was gewoon een makkie. Ook hier heb ik live view gebruikt. Bij de 50D zat ik altijd nog heen en weer te draaien met de lens om te bepalen waar het nu het scherpst was. Ik dacht dat het aan mijn ogen lag...
Ik kwam er trouwens achter dat je er niet van moet uitgaan dat je automatisch kunt vergroten met live view. De nieuwe Canon 6D heeft wel live view, maar lekker inzoomen en scherpstellen met 5x of 10x kan niet. Dat verbaasde me zeer. Ik kan het eigenlijk niet geloven, zo suf vind ik dat. Voor mij is dat juist het handige van live view. Daarom heb ik ook geen 6D gekocht, want dat was aanvankelijk het plan. Het is de 5D geworden.
En dan had ik vandaag nog een akkefietje dat gelukkig goed afliep. Meestal loop ik met mijn camera in de hand. Maar omdat het vrij glad was op de stenen en ik vorig jaar al een enorme smak in het bos heb gemaakt bóvenop mijn camera - was ik zo wijs om de camera in de tas te stoppen. Dat ging allemaal goed. Verderop - de camera nog steeds in de tas - gleed ik echter uit over een aantal glibberige stenen traptreden. Ik viel pardoes voorover. Wat een geluk dat ik mijn camera nog in de tas had en mijn handen vrij! Ik prijs me gelukkig met alleen een bult op mijn been.
Ook de gesteelde haarmuts (Orthotrichum anomalum) stond overal te pronken. Kenmerkend is dat de sporenkapsels ver buiten de bladen uitsteken. 
Vandaag heb ik ook nog een detailopname gemaakt. Ook dit is een uitsnede. Het scherpstellen op het kapsel was gewoon een makkie. Ook hier heb ik live view gebruikt. Bij de 50D zat ik altijd nog heen en weer te draaien met de lens om te bepalen waar het nu het scherpst was. Ik dacht dat het aan mijn ogen lag...
