In de bloei

Het heeft even geduurd maar deze foto heeft alles wat ik zocht: zachtheid, bijzonder licht en volle romige kleuren. En het mooiste is, ik weet precies wat er voor nodig was.

De foto's zijn gemaakt met de Lensbaby sweet 50 met macroconverters (8 + 16) en met de lens wijd open voor weinig scherptediepte. Dit is de voorjaarszonnebloem (Doronicum). Als stinsenplant groeit hij graag onder loofbomen op halfopen plaatsen (Wikipedia). Precies!

De bloemen groeiden tegen een helling en het (tegen)licht kwam van de andere kant van die helling. Ze stonden op meerdere plekken maar nergens viel het licht zo goed.



Hier zijn de kleuren bewerkt met 'selective color' (selectieve kleur?) in photoshop.

En er stond natuurlijk heel veel daslook (Allium ursinum) en ook daar wilde ik schilderachtige foto's van maken. Dat betekende heel veel proberen en het meeste kon dan ook rechtstreeks de prullenbak in, maar dat geldt voor mij altijd. Behalve dan dat ik het meeste gewoon bewaar...

Door de zoeker is het niet helemaal goed in te schatten of het te rommelig wordt. Of moet ik zeggen: ik kan dat nog niet goed inschatten.

De compositie moet in balans zijn. Ik las ergens het woord 'vlakverdeling' en dat helpt me geloof ik meer. Want donker en licht en structuur en ruimte - het is pas mooi als de balans klopt. Je zou denken dat deze foto's vlak na elkaar zijn gemaakt, maar ze zijn van verschillende dagen. En het zijn verschillende bloemen!

Close-ups zijn makkelijker - je hoeft met minder elementen rekening te houden.

Verder viel mijn oog nog op deze muurbloempjes die elkaar in de armen zijn gevallen...

En ik trof deze Johanneskever die zich vreselijk druk maakte. In de natuur zijn geen wegen of bruggen aangelegd, dus wil je van de ene bloem naar de andere dan heb je soms een probleem. Zes pootjes en niet één was lang genoeg. En hij had zijn grootste talent - vliegen - nog niet onder de knie.

Ik vind de lensbaby sweet 50 toch wel een heel mooi lensje hoor! Bijkomend voordeel is ook nog eens dat hij heel licht is en je de camera met één hand kunt vasthouden. Maar komende week wil ik de hei op achter de juffers aan. En dan pak ik eerste maar weer de gewone macrolens..... denk ik.

Gebladerte

In plaats van de gewone 100 mm macrolens, gebruik ik nu vaak de lensbaby met sweet 50 lens. Voor een juffertje of vlinder zou ik het nog niet zo snel kiezen, dan wil ik meer controle over de scherpte hebben. Voor bloemen en vooral bladeren is de lensbaby geweldig. Nog wel steeds met de lens zoveel mogelijk ongebogen. Buigen en scherpstellen krijg ik maar niet onder de knie! Deze foto is de laatste in de rij en is veruit de mooiste vind ik. Zal toch wel met oefening te maken hebben ;)

In de Hortus staan allerlei verschillende bomen en daarom is het zo fijn fotograferen. Veel afwisseling. Vooral dit blad is erg fotogeniek. Dit is een uitsnede (wel duidelijk natuurlijk).

Dezelfde foto. Ook een uitsnede om het blad uit het midden te halen (de centrale sweetspot...). En bewerkt met het olieverf-filter in photoshop. In het groot is dat beter te zien. Soms voegt het iets toe, hier niet zozeer maar toch... het blijft leuk om te kijken wat het doet.

Nu een serie van gewoner blad, al dan niet bewerkt met het filter. Niet erg subtiel hier. Hij hoort bij de serie - 'work in progress' zullen we maar zeggen.

De eerste nieuwsgierige blaadjes. De meeste bomen staan hier nu vol in blad.

De kleur van de ondergrond is bewerkt, was roodbruin van oud beukenblad. Hier voegt het filter wel iets toe. Lange tijd kon ik amper iets met photoshop omdat mijn pc zo traag was. Nu loopt het weer op rolletjes.

Iele blaadjes tegen de lucht.

Het blad steekt niet zo af tegen de achtergrond en toch is dit een van mijn favorieten. Vooral in het groot.

De twee blaadjes trokken mijn aandacht omdat ze precies het licht vingen. Op de achtergrond bloeiden de bosklokjes, al is daar niet zoveel van terug te vinden afgezien van een piezeltje blauw.

Bekend blad. De foto heeft voor mij een onderwatergevoel. 

Zelfde blad in heel ander licht.

De lens leent zich ook voor dit soort foto's. Hier stond het diafragma nog vrij ver open en is de sweet spot klein. Daar moet ik nog meer mee proberen.

In de Hortus groeit nu een wit tapijt van daslook onder bomen. Hier is het filter weer toegepast om het iets ongewoner te maken, voor hele kleine structuren is het gauw teveel maar het heeft wel wat. Voor de daslook wil ik nog de tijd nemen. Kijken of ik er een beetje mee kan schilderen. Het staat lekker dicht op elkaar. Het enige wat ik nog nodig heb is een vriendelijke zonnetje... en een beetje mazzel.

- Klik je op de eerste foto dan komen ze groter en mooier in beeld -

Wit op wit

In de Hortus bloeit nu daslook (Allium ursinum). Op Hemelvaartsdag was de lucht behoorlijk grijs maar ik weet dat het bijna altijd de moeite waard is. Met al dat wit was het misschien ook wel zo goed.

Door de camera iets te verplaatsen ontstaan er kleine verschillen in compositie. De bovenste vind ik geloof ik het mooist - al vraag ik me af of hij niet wat gecropt moet worden. De middelste is erg soft geworden (een softie).

En bij deze komt de achtergrond juist wat harder over. Hoewel er enorm veel bloemen staan om uit te kiezen is het toch niet zo makkelijk om een goede combinatie te vinden. Vaak staat er teveel omheen. Gras wurmt zich ook overal tussen. Dat pluk ik dan wel weg hoor als het zo uitkomt. Moet kunnen, alleen het gras.

Ik hou meer van landschapsformaat maar misschien is hier juist portretformaat beter.

Vandaag wilde ik weer op pad en het klaarde maar niet op. Uiteindelijk ben ik maar gewoon gegaan - het miezerde nota bene. Eigenlijk was het prachtig met al die druppeltjes al lukte het niet omdat heel mooi te fotograferen.

Een mier schuilt onder een van de bloempjes. Mieren zitten werkelijk overal! Het zal deze niet zijn geweest, maar even later viste ik er een uit mijn nek. Hij beet gemeen, het begint nu weer te jeuken. Het is vreemd dat ik altijd overal in de mieren ga zitten. En een mier is nooit alleen...

Hier had het bloempje naar de mooie schaduwen moeten wijzen - dat lukte helaas niet. Ik laat het zien omdat ik de achtergrond mooi vind - daar wil ik meer van zien.

Ik heb ook geprobeerd om wat meer afstand te nemen maar al die foto's zijn te rommelig geworden. Voorlopig ben ik klaar met de daslook. Volgend jaar weer!

Er stond ook een boom met bloesems en ik heb geprobeerd om tussen de takken door te fotograferen. Er was eigenlijk maar één bloem waarmee dat goed lukte (vandaar dat deze in alle foto's figureert), de rest was buiten mijn bereik. Deze is genomen op Hemelvaart, met de grijze lucht.

En deze is van vandaag (inmiddels gisteren), nat van de hele fijne regen. Dat vind ik wel wat toevoegen. Hier valt het licht net een beetje op de bloem. Precies goed.

Het kan natuurlijk ook zo, al zorgt de bovenkant voor iets dreigends.

Aan het eind van de middag heb ik de 100 mm lens verwisseld voor de lensbaby (sweet 50). Inmiddels was de zon erbij gekomen dus de lichtomstandigheden zijn wat anders. Als het goed is is deze foto niet overbelicht, al lijkt dat hier nu wel zo.

Ander formaat....
Eigenlijk vind ik de eerste foto met de gewone macrolens het mooist. Wat me ook opvalt is dat alle druppels zijn verdwenen. Dat is snel gegaan!

Tot besluit nog een andere bloesem. Wat ik hier mooi vind is dat de lichtvlek dezelfde vorm heeft als de bloem. En dat is puur toevallig. Alsof ze samen dansen.

Het virus heeft me goed te pakken. Als het niet lukt wil ik terug om het nog eens te proberen. Als het wel lukt wil ik terug voor meer... En zo hoort het!