Goede vrijdag 2015

Twee jaar geleden alweer maakte ik deze foto's van gedrongen kantmos. In afwachting van betere opnames heb ik ze nooit geplaatst. Nu dit toch een ratjetoe blog wordt, kunnen ze er mooi bij. En ik vind het zulk leuk spul, vandaar.

Alles was heerlijk fris door de regen (d.d. 14 april 2013 alweer!!). Veel lentegroen is er nog niet, wel zag ik kleine slakjes op een vermolmde boomstam die zich tegoed deden aan mos. Door de lens zag ik ook de knopjes van het gedrongen kantmos (Lophocolea heterophylla). In mijn herinnering waren ze groter, misschien heb ik er al een paar keer overheen gekeken.

Uit de hand fotograferen lukte niet (niet dat ik met mijn hand kan fotograferen, dat zou wat zijn!) en dus werd het stapelen: de pittenzak op de fototas half tegen de boomstam omhoog.

De zwarte knopjes barsten uiteindelijk in vieren en daarbij slingeren spiraalvormige cellen (elateren) de sporen naar buiten. Ik heb daar vorig jaar iets over geschreven. Ik wilde de knopjes naast de rijpe kapsels fotograferen maar kon er geen vinden.

Het blad van gedrongen kantmos bestaat uit twee rijen blaadjes in een plat vlak. De blaadjes hebben een halvemaanvormige uitsparing die naar de top toe verdwijnt.

Zover de foto's uit het archief. Op deze goede vrijdag was het hier prachtig weer. Rustig en zonnig. En dan is het heerlijk om door het bos te struinen op zoek naar kleine schatten. Thuis blijken de foto's dan nog wel eens tegen te vallen maar dat mag de pret niet drukken.

Mos met dauw, daar moest ik even met mijn neus bovenop. De grond kan zo lekker ruiken. Het is geen geweldige foto maar het staat voor een frisse lenteochtend met dauw. En ik zie er opeens een eierdopje in...

Het bleek het grijs kronkelsteeltje te zijn waarin talloze sporenkapsels verstopt zaten - nou... verstopt.... Ik vroeg me af waarom er heel vaak rode dekseltjes, randjes e.d. aan mos zitten. Moet iemand dit zien? Of is het 'toeval'. Mossen kunnen geen water vasthouden en zijn meesters in het vangen van wat er dan wel is - de kleurloze glasharen hebben hier talloze dauwdruppeltjes verzameld. De rode kleur zou iets met bescherming tegen uitdroging te maken kunnen hebben. Wie een mooi filmpje over mossen wil zien moet hier even kijken 'Pflanzenreich Moose'

Vaak zijn er onderweg kadootjes te vinden. Zo vond ik dit hazenpootje. Heel iel en dun stond hij in een stuk omgewoelde aarde. Ik hoop tenminste dat het gewoon zand was... Helaas was er weinig kleur in de achtergrond te bespeuren. Met wat gedraai en mijn hoofd op de grond, kon ik wel het licht vangen. Later bedacht ik dat ik zelf voor wat kleur had kunnen zorgen, maar toen was ik alweer thuis!

En nog een foto vanonder de hoed.

De volgende stop was de kraaiheide, die rond deze tijd bloeit. Het is kleurig, maar strak. Maak daar maar iets moois van. De planten zijn eenslachtig - dus mannelijke en vrouwelijke bloemen op verschillende planten. Dit zijn de mannelijke bloemen. Ik moet dus toch eens kijken of ik de vrouwelijke bloempjes kan vinden. De vruchten ervan heb ik wel gezien.

In juli 2014 vond ik deze bessen. Nu zag ik er een paar, uitgedroogd en zilvergrijs. Dat waren dus de vrouwelijke planten. Daar moet ik nog eens goed kijken waar de stampers zitten.

Mooie rode meeldraden - deze zijn bijna rijp.

Er groeide ook rendiermos. Door de lens zie je details die je met het blote oog makkelijk over het hoofd ziet. Zo vielen ineens de gaatjes in midden in de vertakkingen op. Het zijn 'open oksels'. Nog nooit van gehoord.

In de plas zag ik padden zwemmen. Twee jaar geleden (Paddentrek) had ik het geluk dat ik in het bos was terwijl de padden op weg waren naar het water. Een zeldzaam mooi moment. Ik heb het idee dat ik nu alweer te laat ben, maar misschien trekken ze alleen 's avonds? Het zat er niet vol mee en verschillende mannetjes zwommen nog verwachtingsvol (of wanhopig) rond. Deze foto heb ik flink bewerkt om het stel zichtbaar te maken. Ik heb toch nog maar een polarisatiefilter besteld. Daar wil ik sowieso nog mee experimenteren.

Bij wijze van toetje nog twee stereofoto's. Je moet kunnen scheelkijken om het effect te kunnen zien, maar probeer het niet te lang anders krijg je hoofdpijn! Hier staat uitgelegd hoe het werkt: Stereo-kijken

Nou, dit was het even. Ik hoop dat het morgenvroeg goed weer is, dan neem ik het er nog even van.

Voor iedereen die dit op tijd leest: een hele fijne Pasen!

Paddentrek

Het is zover! Gistermiddag was er nog niet zoveel loos bij het ven maar toen ik er om zes uur weer kwam was er sprake van een ware optocht. Vanuit het bos trokken ze richting water.

De vrouwtjes waren allemaal voorzien. Wat los liep waren, voor zover ik het kon bekijken, de mannetjes. Die zijn iets kleiner. Voor de vrouwen is dat wel fijn, want ze krijgen al vroeg een passagier die ze de hele weg mee moeten dragen. Ik zal hier verder maar niet over uitwijden ;-)

Als een pad eenmaal stil zit kun je rustig een foto nemen. Het was zelfs mogelijk om er eentje te aaien, ze zijn verrassend zacht. Het beestje stond waarschijnlijk doodsangsten uit, dus ik heb me ingehouden...

Ze hebben prachtige boskleuren. Van een afstandje zijn ze bijna onzichtbaar.

Gelukkig springen ze wel weg als het nodig is. En nodig was het, ondanks mijn voorzichtigheid.

Zo kwamen ze steeds dichter bij het water.

Aan de waterkant ligt een dikke laag zwart zand. Alles voor een foto, dus op de knieën in de modder! Gelukkig was er niemand in de buurt... en heb ik een goede wasmachine. Dit is mijn favoriete pad, hij heeft iets aandoenlijks.

Het zand is niet aangestampt waardoor er wat hoogteverschil is ontstaan. Hij zal zich heel groot hebben gevoeld. Na een paar foto's sprong hij naar voren, nog net niet op mijn toestel.

Hij klemt zich vast met zijn poten onder haar oksels. Het is maar goed dat ze niet kietelig is.

Uiteindelijk duikelen ze met z'n tweeën het water in. Als zij dan een mooie streng eieren legt doet hij de rest.

Alle foto's zijn uit de hand gefotografeerd met een vrij groot diafragma, vaak zelfs met f2.8. Ik heb tegenwoordig de ISO zo laag mogelijk (100 - 200) maar voor dit soort opnames is dat misschien niet nodig. Niet dat ik ontevreden ben, want ik word heel blij van deze foto's! Het is wel iets waar ik de volgende keer rekening mee zal houden.

Padden!

In de hoop parende kikkers te zien, ging ik naar het Galgwanderveen in Eext. Op het paadje naar het ven zat deze snuiter. Het is geen kikker maar een pad: de gewone pad (bufo bufo). Al blij met deze foto liep ik nietsvermoedend door. Toen bleek het ven te wemelen van de padden! Veel zwommen er vlak bij de kant om er af en toe uit te klimmen. Soms vlak voor mijn lens.

Dit was echt een geweldige kans om mooie foto's te maken. Wat een verrassing! Het is dan zo moeilijk voor mij om rustig te blijven, eerst goed te kijken, dan te denken (hoe stel ik mijn camera in) en vervolgens een foto te maken. Maar het gaat steeds beter.

Het hoekje met het mooiste licht. Maar volgens mij alleen mannetjes. Een beetje hangen...

Andere mannetjes achter de broek zitten... want misschien is het wel een vrouwtje. Ze schijnen een sterke klampreflex te hebben en alles te omarmen wat ze tegenkomen. Ook andere soorten.

Toen ik even de tijd nam om goed te luisteren hoorde ik ook het geroep van de mannetjes en, wat ik nu weet, de signalen van mannetjes die door andere mannetjes worden aangeklampt. Het 'laat los ik ben een man' signaal.

En... succes! Deze houding heet amplexus (Wikipidia). De mannetjes hebben speciale kussentjes op hun poten, paarkussens, voor beter grip. De paarkluwens van vrouwtjes met meerdere mannen zagen er wat enger uit. Die foto laat ik maar weg, al schijnt het meer voor te komen.

En samen op het land. Je moest zo oppassen dat je er niet bovenop ging staan. Ze hebben een geweldige schutkleur. Ik geloof dat het goed ging. Je moet er toch niet aan denken.

Er was ook dril te bewonderen. Of dit nu kikkerdril of paddendril is kan ik niet goed zien. Paddendril wordt afgezet in strengen en zo ziet het er niet uit.

Tot slot nog een eenling op het pad. Alleen in de paringstijd zoeken padden het water op. Hoe lang dit spektakel duurt weet ik eigenlijk niet. Wat een geluk om dat net te zien! Wat nu ook leuk is, is om het dril terug te vinden en straks de jonge padjes. En zo is er altijd meer...