vrijdag 8 juni 2012

Sprinkhaantjes

Er zijn weer sprinkhaantjes! Ze verraden zich door voor je voeten weg te springen en dan is het een kwestie van goed opletten waar ze landen. Ik had al naar ze uitgekeken.

Experiment met iets meer achtergrond. 'Waar zal ik eens heenspringen...'








Ik wil graag meer licht in mijn foto's. Goed belichten dus. Meestal belicht ik onder en soms meer dan nodig blijkt. Ik probeer daar beter op te letten. Vaak fotografeer ik ook met tegenlicht of tegen een lichte achtergrond. Het onderwerp wordt dan (te) donker. Gisteren heb ik een heel klein beetje geflitst om het effect te kunnen zien en dit werkt goed. Ik gebruikte gewoon de flits van mijn camera (flash comp. -2). De ringflitser hiervoor gebruiken is een volgende stap - die flits is zachter. Nadeel is dat de camera met ringflitser een stuk zwaarder wordt en mijn handen eerder gaan trillen. Ik hou dat minder lang vol.


Nou ja, en zo was ik bezig met deze kleine springers. Ze waren echt nog klein, een dikke centimeter lang. Het lijken me jonge exemplaren, al kan het ook de soort zijn. Grotere sprinkhanen heb ik nog niet gezien.

Hij kijkt opzij alsof hij wil zeggen: 'Ben je er nu nog?' Het leuke van sprinkhaantjes is dat ze je in de gaten houden en ook wegdraaien, net als juffers.


Als ze helemaal achter een spriet verdwijnen dan kun je met een vrije hand nog proberen om ze terug te laten draaien.


Al vind ik dit ook wel een geinig plaatje. En zo zaten we elkaar een beetje te bekijken...

Het was heerlijk genieten in de Hortus. En wat ik ook altijd zo lekker vind als het gras zo hoog staat is de geur. Met een camera heb je een goed excuus om met je neus dicht bij de grond te zitten!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen