Gekriebel

Als de zon alles heeft opgewarmd komt het kleine grut in beweging. En na maanden van stilte is er opeens weer heel veel te zien! Gistermiddag zag ik dit spinnetje. Zijn tactiek bij onraad was om ingedoken te blijven zitten. Heel slim met zo'n goede schutkleur. Maar ja, ik had hem al gezien. Hij was op weg naar het mos, merkte ik even later...

Aan mos hangen bijna altijd draadjes rag. Dat komt dus door deze jongens! Je kunt nu ook goed zien dat het maar een kleintje is.

Zo prachtig om zo'n beestje bezig te zien. Ik kan er heel lang naar kijken. Ik denk wel eens dat het handiger is om een filmpje te maken in plaats van allemaal foto's.

Hij spande een draadje tussen de twee sporenkapsels van het mos (gedraaid knikmos).

Hoe het verhaal verder ging weet ik niet. Hij bleef maar heen en weer gaan tussen die twee kapsels en zakte ook steeds naar de beneden, bewust van mogelijk gevaar (de fotograaf). Ik zie nooit een web in mos, dus wat het dan wel geworden is weet ik niet. Iets om nog eens dieper in te duiken.

Spinnen determineren is niet eenvoudig. In Belgie en Nederland zijn ongeveer 700 soorten te vinden, maar een goede determineersite vond ik nog niet. Misschien toch maar een mooi boek aanschaffen? In Wikipedia stond een mooie uitspraak van de Britse spinnenkenner William (W.S.) Bristowe. Hij omschreef spinnen als 'een reusachtig tapijt dat de wereld omspant.' Dat geldt misschien voor spinnen maar zeker voor het spinrag!

Druppels

Waterdruppels... Hoeveel heb ik er al niet gefotografeerd. Het licht maakt of een druppel hard of juist zacht lijkt. Dat houdt me momenteel bezig: hoe krijg ik het mooie licht in een foto.

En hoe speel ik met de onscherpe delen voor en achter het onderwerp. Op het liveview scherm van mijn camera zag ik ineens dit. En hoewel er eigenlijk niets op staat... is het voor mij voluit lente op deze foto.

Het zijn net allemaal zonnen bij elkaar, zonnevlekken en al! Had ik maar een lens met een perfect rond diafragma...

Wat ik graag wil is een foto van een druppel - of iets anders - combineren met de sfeer van de foto hierboven.

Goed, het komt wel... even doorpuzzelen nog. En ondertussen vooral genieten.

Ahhh...

Ik kon het mos bijna horen zuchten vanochtend... eíndelijk een drupje water. Deze eerste Paasdag begon wonderschoon. Wat een zaligheid!

Paarse loopkever

Vermolmd hout is een wereld op zich. Als je een stukje schors oplicht vind je nog eens wat! In een spleet zat een grote kever. Terwijl ik er een foto van probeerde te maken werd hij wakker en deed zijn naam eer aan...

Het is de paarse loopkever. Best groot, wel 2 tot 3 centimeter. Een rover die 's nachts jaagt en overdag schuilt.

Volgens Wikipedia is het een snelle renner. Nou, inderdaad. Even poseren was er niet bij.

Het daglicht kon hem niet bekoren. Waar kon hij zich verstoppen...

Hier zal hij zich uiteindelijk wel tussengevouwen hebben.

De paarse loopkever (Carabus violaceus) wordt ook wel violette loopkever of paarse schallebijter genoemd. Het mooie aan deze kever vind ik z'n kleuren. Vooral de oplichtende paarse rand valt op. Maar wat mij betreft mag hij zich gerust overdag verstoppen...

Coconnetje...

En dan hangt er opeens een heel klein wit klokje aan de bast van een berk. Nog nooit zoiets gezien.

Kunnen we erin kijken? Er is niets te zien...

Raadselachtig. Er hangt er ook maar eentje.

Ik vind het nog het meest op een cognacglas lijken. Wie weet waar de glasblazer zijn inspiratie vond.

Nog maar even een foto van iets verderaf om een beter idee van de grootte te krijgen. Weer een lekker uitpuzzelklusje. Dat is toch het allerleukste. Iets vinden wat je nog nooit hebt gezien!

De snelste manier is zoeken bij afbeeldingen. Het is alleen de kunst om de juiste zoekwoorden te bedenken. 'cognacglas en cocon' levert geen enkele hit op. Dat is op zich een prestatie (al zeg ik het zelf). Even verder puzzelen... Al vrij snel lukt het toch met iets als: 'cocon wit insect'. Opeens zie ik een foto van precies zo'n dingetje.

Het is de cocon van de grote lantaarnspin (Agroeca brunnea)! Ik snap wel dat 'cognacglasspin' niet klinkt. Hij behoort tot de familie van de bodemzakspinnen. Ik lees dat de lantaarntjes meestal laag in sprietjes en stengels worden opgehangen, voorzien van zandkorreltjes om ze te camoufleren. Vreemd dus dat dit lampje aan de berk hing, op ooghoogte. Een avontuurlijke spin die eens wat anders wou proberen. Al lijkt het er ook op dat dit experiment vroegtijdig is afgebroken.

Wat ik grappig vind is dat deze cocons een boven- en benedenverdieping hebben. De jonge spinnetjes blijven een tijdlang in het bovenkamertje wonen en gebruiken de benedenkamer als w.c.
En nog mooier vind ik de alternatieve naam: feeënlampjes...

Bronnen: Wikipedia, Gardensafari en Vroege Vogels.

Nat gras

Genomen met de neus dicht bij het gras, heerlijk... 

Galgwanderveen

De zon scheen veelbelovend. Om een uur of 10 was ik bij het Galgwanderveen in Eext. Ik hoopte er mooie foto's van het paddendril te kunnen maken. En ik wilde de gele paaltjes route lopen. Het is altijd goed een plan te hebben. En er dan van af te wijken als het anders loopt....

De paddeneieren lagen er nog wel. Je kunt nog zien dat het strengen zijn, maar daar is alles mee gezegd. Ze zijn een beetje groezelig geworden. Linksonder op de foto zijn ook witte bolletjes zichtbaar. Wat zou dat zijn?

Als je de gele route volgt kom je op een groot heideveld met een ven. Een prachtig stukje.

Er staan verschillende soorten bomen en het zachte licht maakte er een mooi plaatje van. Perfect voor een panorama. En het statief lag nog in de auto... Zul je net zien.

Toen ik op dit mooie veld was ben ik van het pad afgeweken. Ik was nieuwsgierig of ik ook nog kikkers kon vinden en wandelde een stukje richting ven (dacht ik). Een ven heb ik niet gezien. Op een bepaald moment vond ik het wat griezelig worden. Je kunt makkelijk zwikken en ik zag me daar al liggen.

Ik zag daar wel dit plantje. De naam 'kraaiheide' kwam in me op en dat is het inderdaad! Kraaihei of Empetrum nigrum.

De kraaihei bloeit in april en mei met eenslachtige bloemen, die in de bladoksels staan. De kroonbladen zijn 2-2,5 mm lang. De donkerpaarse, vrouwelijke bloemen hebben zes tot negen stempels. De mannelijke bloemen zijn roze (bron: Wikipedia). Ik wil er nog betere foto's van maken. De kleuren zijn prachtig!

Er stond ook nog dopheide van vorig jaar. Zo ziet vergankelijkheid eruit...

Op een stukje boomstronk stond de rode heidelucifer (Cladonia floerkeana). Het is een foto waar ik heel iets anders in zie. Voor mij is het een figuurtje dat de wijde wereld intrekt. Moeder kijkt hem na.

Natuurlijk stond er ook bekermos. Wat me thuis opviel is dat op de rand van een van de bekertjes ook weer een bekertje staat. En zou er nu op de rand van dát bekertje ook...

Tot slot vond ik toch nog een voor mij nieuw mosje (alsof ik ze allemaal al heb gezien!). Het groeide op een losliggende tak. Het is een polletje kroesmos en kan knots- of trompetkroesmos zijn. Dat is pas te zien als het harige huikje eraf valt en de opening van het kapsel zichtbaar wordt. Knotskroesmos heeft een smalle opening en trompetkroesmos een wijde. Dat weten we dan ook weer! En waarom het kroesmos heet is wel duidelijk. Het blad is in droge toestand gekroesd.

Toen ik over dit veld had gelopen ben ik teruggegaan. De wandeling is veel langer, maar als je bij elk polletje stilstaat schiet het niet zo erg op. En zo blijft er een mooi stukje over voor de volgende keer. Alhoewel dit veld wel heel erg de moeite waard is. En op die zeldzame magische ochtenden zal het hier betoverend mooi zijn...