Territoriale wateren

In Friese Veen zwemt een mooi zwanenpaar. Ik probeer altijd om er foto's van te maken, al valt de belichting me vaak tegen. Ze zijn zó wit! Deze keer was er een klein spektakel gaande met veel watergespetter.

De zwaan had het niet op het paartje Canadeze ganzen in zijn territorium. Eén gans ging er na de eerste aanval meteen vandoor. De ander (mannetje?) hield echter stug vol en liet zich hooguit opjagen. Uiteindelijk 'won' de zwaan, al denk ik niet dat hij van ze af is. De gans leek me nogal laconiek onder al dit gedoe.

Na dit succesje werden de veren uitgebreid gepoetst. En het is altijd leuk om een dier iets te zien doen, anders dan eten. Dus ik maakte heel veel foto's en kon niet goed kiezen...

Ze hebben een prachtig verenpak. Wat ik altijd jammer vind is die gele nek. Maar ja, hoe kom je daar bij?

Het zwanenmeer.

Zo ziet hij er heel onschuldig uit. En toch, als ze met z'n tweeën op het pad staan, dan loop ik ook liever om.

Handig zo'n lenige nek. Dit veertje kan hij nog net poetsen.

Ik hoop dat ze samen een mooi stel jongen krijgen. Eind mei vorig jaar had ik het geluk om ze met vier kuikens te zien die ook nog eens op moeders rug zaten, eraf klommen en vervolgens er weer op... Dat was een prachtig gezicht. Ik vraag me wel af waar hun jongen zijn gebleven. Misschien iets verderop, het gebied is groot.

Soms zie je foto's van anderen en hoop je dat zelf ook een keer te zien. Zo was het ook met deze zwanen. Ik heb er dan ook bijna 200 foto's van gemaakt... Omdat ik niet kon kiezen staan de mooiste in de diaserie hieronder. Als het goed is klinkt er ook een muziekje. Het eindigt te vroeg, maar tot dan is het wel sfeervol.



Het mooiste is het om ze op volledig scherm te bekijken. Dus hier ook nog een link naar Youtube.

Het was mooi om te zien hoe de kleine zwaantjes weer op moeders rug probeerden te klimmen. Nummer vier had er moeite mee. Vooral omdat ma steeds rondjes draaide en het al aardig vol was op haar rug. Na verschillende pogingen en wat gewurm, lukte het dan toch. Het moet een daalders plekje zijn, daar zo tussen die zachte veertjes.

Dat doet me eraan denken dat ik ook nodig in de veren moet (om er morgen weer uit te kunnen).

Er is altijd wat te zien. Dacht ik even een frisse neus te halen.... ben ik vier uur weg geweest. En de zon scheen niet eens!

Kleurige katjes, de stampers en meeldraden nog verstopt.

Het mannelijke katje met zijn meeldraden. Sommige zijn al rijp, te zien aan het stuifmeel. Het enige mannelijke katje dat ik zag...

Daarentegen waren er erg veel vrouwelijke katjes. Gaat dat goedkomen?

De knoppen gaan open en tegelijkertijd zie je ook insecten verschijnen. Hier zit een dansmug - even uit te rusten van het dansen neem ik aan...?

Stereoplaatje - even scheelkijken.

Zwaan in de zon. De contrasten waren erg groot en dus heb ik de foto bewerkt. Waarschijnlijk is dat wel te zien. Beetje onnatuurlijk.

En dit blijft ook een doorgaand project: een duikende meerkoet vastleggen. Alles zit 'm in de timing. En nu is me opgevallen dat hij twee fonteintjes maakt. Het blijft leuk om te zien.

Trouwens, even terugkijkend naar andere foto's denk ik dat de dubbele fontein een specialiteit van deze meerkoet is. Het is net schoonspringen. Hoe soepeler je duikt, hoe minder water er opspat.

Gisteren in de mist, alhoewel het minder donker was dan het op deze foto misschien lijkt.

Balanceeract van wilde kamperfoelie (Lonicera peryclymenum L.) met drup.

Zoveel rag...er moeten wel kilo's van dat spul hangen. Laatst scheen de zon precies langs mijn muren en toen zag ik ook daar talloze kleine draadjes. Grote schoonmaak dus!

Deze knop begint zich al uit zijn omhulsel te wurmen.

En daar liep de grote versierder - op een mosje - druk met zijn volgende project.


Om het geheel toch wat zonnig af te sluiten, een foto van een van de Friese Veense zwanen.