Vastbesloten om te oefenen met de flitser ging ik op zoek naar insecten. Dat het nogal woei bemoeilijkte de zaak. Toch vond ik in deze zweefvlieg een gewillig slachtoffer. Amper had ik mijn camera in stelling gebracht of hij ging op z'n rug liggen. Wat was er aan de hand?
Hij bleek niet dood, maar toch klopte er iets niet. Een van zijn vleugels bleef uit staan. En als ik zo naar zijn lijf kijk zou er wel meer mis kunnen zijn. Maar ik ben geen kenner.
Een van de verschillen tussen mannetjes en vrouwtjes is de afstand tussen de ogen. Bij de meeste mannelijke zweefvliegen raken de ogen elkaar. Ergo...
Zijn afstaande vleugel kunnen we zo wel mooi bekijken. De Vena spuria is karakteristiek voor zweefvliegen. Deze ader begint een eindje vanaf de vleugelbasis en eindigt voor de rand van de vleugel (Wikipedia).
Om het wat beter te kunnen vergelijken heb ik de foto gespiegeld. De ader zit er duidelijk in. Het patroon vertoont veel overeenkomsten en een paar verschillen. En wat moet dat opgeklapte flapje? Prachtig spul toch, die vleugeltjes.
Misschien is hij zijn vleugels nog aan het oppompen of drogen... Ik hoop maar dat hij het heeft gered!
Mijn computer had (heeft?) kuren. Dat is altijd schrikken omdat je hem overal voor nodig hebt. Door schade en schande wijs geworden zorg ik nu wel voor een regelmatige back-up. Soms krijg je nog een waarschuwing, maar het is me ook al eens gebeurd dat hij pardoes crashte. Vergeet dus nooit tijdig een back-up te maken.
