Vandaag heb ik het statief en de nieuwe tas uitgeprobeerd. De wandeling begon in De Braak, waar ik eerst maar eens het judasoor opzocht. Zit al jaren op zijn vaste stekje... Onder deze kleine schelpjes zette ik het statief op. Dat ging erg makkelijk. En het werkte perfect. Die gaat voortaan mee - al bungelend aan de nieuwe tas!
Ik kreeg er maar niet genoeg van, dus toog ik richting Frieseveen. Eigenlijk viel er niet zo veel te macroën... Daarom heb ik de macrolens verwisseld - voor de zoomlens. Die had ik nog in de tas. En zo kon ik rustig verder fotograferen. Het was er druk van de wandelaars.
De zon, de blauwe lucht en het riet zorgden voor mooie contrasten.
De maan was ook al op.
Een kijkje over het land achter het Frieseveen.
Nog even een terugblik over het pad. Ik loop altijd tegen de zon in. Dat doe ik kennelijk onbewust. De meeste wandelaars liepen me tegemoet, al kan het ook komen dat ze gewoon een ander beginpunt hadden - het café aan de Meerweg.
Terug ging het langs Vennebroek, waar deze hekken uitnodigend open stonden. En tot mijn verbazing heb ik drie uur rondgelopen. Nu kan ik er wel weer een weekje tegen - mocht de zon zich niet meer willen laten zien...
Gisteren zag ik op de natuurkalender een foto van een groen blaadje. De hoogste tijd dus om hier de stand van zaken eens even op te nemen. Nou.... een wilgenkatje heb ik wel gezien, maar verder is er nog weinig aan de hand. Er is hier nog geen groene vlier of klein hoefblad te bekennen! Wat er wel was, was een ijzige oostenwind.
Bij gebrek aan groen heb ik mij vermaakt met een sierlijke berkenkrul. Door de stevige wind wapperde hij behoorlijk. Het kan aan mij liggen, maar het is vaak zo dat ik de wind hoor aanzwellen op het moment dat ik denk: ja! Foto!
Met ingehouden adem probeerde ik scherp te stellen. Ook al wordt het niks, het is alvast een goede training voor als de lente echt losbarst.
Een stereoplaatje tot slot.
