De dooi heeft hier goed ingezet. Het is opeens weer groen buiten! En de zon scheen vandaag. Het voelde haast lente-achtig. Nou ja, ik zie overal de lente als het maar even kan! Dit heb ik echter nog nooit gezien!
Het moet toch een hele toer zijn geweest om deze fiets bovenin de stadsmarkering te krijgen. Het gevaarte is erg hoog.
Zo te zien is het nog best een goede fiets ook en beter dan de mijne! Ik ga deze week dan ook op zoek naar een ander exemplaar. Helaas... deze is wat te hoog gegrepen.
Op de laatste dag van het jaar op weg naar het bos. Onderweg stonden deze bomen langs de vaart, alleen met hun spiegelbeeld.
De dooiaanval zorgde voor dikke druppels aan de takken. Het zijn net kleine lichtjes.
De jeneverbes had (ook) veel bessen. Mijn oog viel op iets anders.
Op zo'n pad kun je je fantasie laten werken. Wat zou er verderop te zien zijn?
De takken reiken beschermend over het pad.
Het verbaast me dat vandaag, 1-1-11, de dikke mist al volledig is opgelost in Groningen. De zon schijnt hier. Een goed begin van 2011.
Vandaag ben ik nog even naar de Hortus in Haren geweest. Het was er stil en alle paden waren bedekt door een laagje sneeuw. Er waren nauwelijk 'poot'afdrukken van menselijke bezoekers te zien, maar wel van vogels en reeën.
Een andere uitsnede...
Door de mist waren er piepkleine ijsnaaldjes gegroeid aan de uitgebloeide bloemen.
De lege zaaddoosjes van deze bloem passen wonderwel bij de tijd van het jaar.
En de rozebottel lijkt op een oud mannetje met een paar stiekelige haren op zijn hoofd... en twee verdwaalde baardharen.
Dit is altijd leuk om te proberen. Je laat de kraan druppelen, kleurige plaat erachter en dan maar fotograferen.
Een straaltje water dat een beetje hapert bestaat uit verschillende druppels.
Het blijft een kunst om precies het juiste moment vast te leggen. Ik ga dit in de kerstvakantie nog wel eens proberen!
In Groningen is het al meer dan een week winters en erg koud. Inmiddels heb ik zelfs een muts gekocht. En dat zegt wat! De rijp op dit verlaten spinnenweb is nog een foto van vorige week.
Stereofotografie blijft leuk. Het kan heel goed zonder speciale lens, als je beschikt over een fotobewerkingsprogramma. Daarmee zet je de twee foto's naast elkaar. Om in deze foto 3D te kunnen zien moet je scheelkijken en de middelste twee plaatjes over elkaar leggen. Dat kan hoofdpijn opleveren als je dit niet gewend bent.
Dit zijn dezelfde foto's maar dan anders geplaatst. Hier kun je 3D zien door in te verte te kijken. Ook dan zie je dubbel en kun je de middelste foto's over elkaar schuiven. Dit lukt alleen als de plaatjes niet verder van elkaar staan dan de afstand tussen je ogen. Dus niet vergroten door erop te klikken. Ook dit is best lastig. Het gaat het beste als je een beetje moe of lekker ontspannen bent. Anders ga je automatisch scherpstellen en het is juist de kunst om 'door de foto heen' te staren.
