
Van alle hyacintenfoto's vind ik de meeste toch niet zo bijzonder geworden, afgezien van de bovenste. Met Grote Muur had ik meer succes. Net als de hyacinten stonden ze onder de bomen - dus niet in de volle zon. De zon piepte er wel voldoende tussendoor om mooi tegen het licht te kunnen fotograferen.
En als het licht dan toevallig iets meer op een bloempje viel, dan concentreerde ik me daarop. Zo fotografeerde ik helemaal in het begin ook toen er technisch veel mis ging maar ik gewoon mijn gevoel volgde. Ik stelde me dan voor dat de natuur mij aanwees wat ik moest fotograferen (als het ware).
Toch nog een hyacint, wel fors gecropt.
Hier heb ik wat met de kleurbalans gespeeld. De gele meeldraden komen zo extra goed uit (en de originele kleur vond ik niet mooi).
Tot slot nog een foto met iets meer omgeving.
Zo fotograferend (hoekzoeker erop en vast diafragma) kon ik me helemaal richten op de compositie. Dat vind ik vaak lastig, zeker als er veel meer elementen in het spel zijn. Het juiste licht had ik nu wel te pakken. Wat kun je blij worden als iets lukt! Hier kan ik weer een weekje op voort!




