vrijdag 1 augustus 2014

Gelukt!



Na gisteren stond ik te popelen en vanochtend was het wéér nevelig met een zonnetje. Zouden ze in het gras zitten, dacht ik nog.... en toen zag ik haar al hangen. Ik heb er heel veel gemaakt van dit juffertje. Ik meende altijd dat de dauw het ze onmogelijk maakte om te vliegen maar het is de temperatuur. Als het maar even kan wordt er gepoetst en met de vleugels geslagen. Maar tot die tijd kun je prachtige foto's maken.


Even vanuit een andere hoek om de vleugels te laten zien. Dit lijkt me de gewone pantserjuffer (Lestes sponsa).

Met deze foto's ben ik heel erg blij!

donderdag 31 juli 2014

Opklaringen :)

Misschien de mooiste vondst van vandaag. En toen ik het eenmaal gezien had, zag ik het overal. Het lijkt een klein nestje en het zal wel van een spin zijn. het was me nog nooit eerder opgevallen. Bij een volgende gelegenheid wil ik er meer foto's van maken, het is zo sierlijk.

Dit is het rag van een spin die hangmatten maakt (in elkaar ragt, zou je haast zeggen). De hei hangt er vol mee en ik kon het niet laten om de druppels te fotograferen. Nou ja, je moet ervan houden...


De omstandigheden waren perfect vanochtend: opklaringen en nevel. Maar je moet snel zijn 's ochtends want te fel licht maakt alles hard. Vanochtend ontdekte ik dus dat in het sierlijke gras ook van alles verstopt zat, maar inmiddels stond de zon al vrij hoog. En ook de wind had er weer zin in.

Ik kon mijn geluk niet op toen ik ook nog een blauwtje zag zitten.


Ik heb er heel veel foto's van gemaakt. Lastig...


Ze hing scheef en niet erg stabiel. Het was de bedoeling om de héle vlinder in focus te hebben...


Hier is dat helaas niet gelukt, maar ik vind dit sfeertje zo mooi.

Ik kon er naar hartenlust omheen draaien. Jammer dat er wat gras voor zit, dat zie je dan thuis pas. Of ben ik een kniesoor.

Afijn, een volgende keer ga ik dus meteen naar het gras. Misschien morgen al, als het een beetje afkoelt vannacht. We zullen zien. Dit is echt vakantie voor mij - vroeg op pad kunnen en weten dat daarna niets meer hoeft.


maandag 28 juli 2014

Druppels

De zonnedauw is nu op z'n hoogtepunt en iedere keer als ik er voorbij kom doe ik een poging. Soms zit er dan iets moois tussen wat naderhand niet te reproduceren is. Dit is een detail, want zelfs met de camera erbovenop is dit maar een deel van de foto. Ik heb sindsdien geprobeerd om nog zo'n plaatje te maken, maar zo zacht krijg ik het niet meer. Raar is dat toch. Zo verging het me in het begin altijd - 'hoe heb ik dit gedaan?'

En zo ben ik nu ook weer juffertjes aan het fotograferen. Hier door wat bladeren heen, waardoor de voorgrond wat wazig is. Dit was aan het eind van de middag maar het liefst fotografeer ik 's ochtends natuurlijk!

Voor zondagochtend was mist voorspeld en dat was genoeg motivatie om weer eens extra vroeg op te staan. En mistig was het! Toch was het door de warme nacht minder nat dan ik had verwacht. Sommige juffertjes vlogen al. Dit is een koraaljuffer (Ceriagrion tenellum). Ze heeft zelfs haar ogen nog niet drooggewreven.

Zelfde juffertje. Mijn aanwezigheid veroorzaakte wel wat onrust. Ik voelde mij als een olifant in een porseleinkast met mijn grote stappers tussen dat fijne spul.

Ook rood, maar geen rode ogen. Dit moet een vrouwtje zijn die, in tegenstelling tot het mannetje, niet altijd helemaal rood is. Er bestaan verschillende tussenvormen.


Er vlogen ook veel pantserjuffers. Dit is een vrouwtje (houtpantserjuffer?). Ik had het statief mee en heb het hier gebruikt, maar het begon lichtelijk te waaien. Ze wiegde mooi heen en weer door mijn beeld. Goed excuus om toch maar lekker uit de losse hand te fotograferen, al vind ik dit toch wel de mooiste foto... Met een beetje geduld wil het wel. Maar ja...


Mannetje van de gewone pantserjuffer? Als je de naam erbij zet moet het wel kloppen natuurlijk. Ik kom er alweer helemaal in om - pterostigma's, schoudernaadstreep, berijping... het is wel een mannetje! Ik zal het nog eens helemaal uitpluizen.


Nog een pantserjuffer... De zon wilde er maar niet bijkomen. Aan de ene kant maakte het dat makkelijker - maar ik had graag wat sprankelender foto's willen maken. Lukt vast nog wel voor mijn vakantie ten einde is (inderdaad, vakantie ;)).


Dit is een onfortuinlijk koraaljuffertje. Ze hing doodstil - heel verstandig. Ik heb haar eruit gevist en hoop dat ze het heeft gered. 'Hij' moet ik zeggen.


Dit is dan weer een 'zij'. Een variant die niet helemaal rood is. Wat bijzonder is zo vroeg, als het nog heel stil is, is het geluid van de vleugeltjes van talloze juffertjes die alvast proberen te vliegen.

Even een ander plaatje tussendoor om een idee te geven van de sfeer. De zon wilde er niet door komen. 'Zo lijken de juffertjes ineens héél klein!' had ik eerst geschreven. Bij nader inzien heb ik eigenlijk het omgekeerde gevoel: de planten lijken enorm!


En alsof het nog niet gevaarlijk genoeg was met al dat spinrag en die plakkerige zonnedauw - hing daar een vette tijgerspin in een enorm web. Het web heeft extra versterking - de witte zigzaglijn die naar beneden loopt. Ze noemen dit een 'stabilement', maar de functie is onbekend. Misschien is het een laddertje voor de mannetjes die het niet makkelijk hebben bij deze soort. Ze zijn veel kleiner dan het vrouwtje en kunnen hooguit twee keer paren. Maar als ze pech hebben (en dat is meestal) dan zijn ze niet meer dan een lekker hapje, in alle betekenissen van het woord.

zondag 13 juli 2014

Blinkend gras

Op het heideveld waar ik regelmatig kom staat ook veel heel fijn gras. Na een heldere nacht blinkt dat 's ochtends van de dauw. Al meerdere malen heb ik daar foto's van gemaakt en dat viel me vaak niet mee. Nu zitten er een paar tussen die de sfeer voor mij weergeven. Maar ja, ik heb ze dan ook gemaakt  ;)

Het licht in deze foto's vind ik mooi en ondertussen heb ik geprobeerd om toch ten minste íets scherp te krijgen. Viel nog niet mee zo uit de hand. En het woei niet eens.

Alle foto's zijn uitsneden en deze heb ik zelfs gekanteld. Het blauw is de lucht. Volgens mij werkt het wel zo.

Uiteindelijk ben ik in het gras gaan liggen om vanuit een heel laag standpunt te kunnen fotograferen.

En zo heeft de voorgrond waarschijnlijk voor allerlei effecten gezorgd die ik zelf wel mooi vind, al wordt het zo steeds abstracter.


Ik word er wel blij van en dat is eigenlijk mijn graadmeter voor een fijne foto.

Morning has broken...




zaterdag 21 juni 2014

Huiler

Het weekend Schier was genieten. Heerlijk weer en goed gezelschap - wat wil je nog meer! Op zaterdag gingen we met de Balg-express naar de oostpunt van het eiland. Een bijzondere plek. Alsof je aan het einde van de wereld bent. En daar lag deze jonge zeehond op het strand.

We maakten ons nog even zorgen of dit wel klopte. Maar hij zag er goed uit en leek zich niet aan ons te storen.


Ik had hem graag even aangeraakt, maar dat kon natuurlijk niet.

Een gaap.

Hij kijkt wat lodderig en je zou denken - wat kwijlt dat beest... maar hij ligt naast een kwal.


 Doet mij erg aan een kat zonder oren denken.























En in zee zwommen twee volwassen zeehonden. Vermoedelijk was een van de twee de moeder.

Toch wel bijzonder om zo'n beestje van zo dichtbij te kunnen fotograferen. De foto's zijn gemaakt met de Canon Powershot SX1 IS.

Schier is een heerlijk eiland. Ik moet er echt eens vaker naar toe.

maandag 9 juni 2014

Mannetjesereprijs en ander spul



Een rondje bos en hei bracht me bij dit plantje. Voor mij was het een onbekende, maar het bleek een variant van ereprijs te zijn: mannetjesereprijs (Veronica officinalis). Het stond aan de rand van een heideveld, zie het kleine sprietje hei in de hoek! En de gelijkenis met ereprijs is ook duidelijk natuurlijk, als je het eenmaal weet.

Op de bovenste foto stond alles nog in de schaduw, maar al doende kroop de zon steeds dichterbij. Voorzichtig grasjes wegplukkend probeerde ik de foto wat rustiger te maken. Gras uit focus wordt een lijn in de achtergrond: geen gezicht.


Het lastige hierbij was dat de onderste bloempjes eraf vielen als je ze aanraakte. Het was net mikado. Misschien is de bovenste foto nog het mooist - ook al is het licht het koelst . Door iets meer afstand is er ook net iets meer scherptediepte.


Dit is een stereopaar. Als je een klein beetje scheel kunt kijken kun je de afbeelding in 3D zien. Het werkt zo: klik eventueel op de foto zodat je hem iets groter kunt bekijken. Neem eventueel wat afstand en kijk dan een klein beetje scheel. Je ziet dan vier foto's. Probeer nu zó scheel te kijken, dat de middelste twee foto's over elkaar heen vallen. Als je dit nog nooit hebt gedaan vraagt het misschien een beetje geduld - maar probeer nu op het middelste beeld scherp te stellen. Soms gaat dat vanzelf. Het resultaat is dat je diepte gaat zien. Echter... je kunt er ook hoofdpijn aan overhouden, dus stop zodra je merkt dat het je niet lukt.

Op een vermolmde boomstam groeide dit zwammetje (ascomyceet). Ik denk dat het gaat om het rood wasbekertje (o, wat weer een mooie naam - al zou schoteltje hier beter passen... en oranje). Ze zijn heel klein, een paar millimeter. Ik moet daar nog eens met een statief bij, dan wordt ook al het andere kleine grut ertussen beter zichtbaar.

Op de hei viel mijn oog op het bouwsel van de gewone zakdrager (?). Zie het blog van Kees Boele voor een mooi overzicht. Het bouwsel bood goed houvast voor een ander gastje...

Nu is ook te zien waar de zakdrager zijn basismateriaal vandaan haalt - het zijn dezelfde strootjes als waar hij aan gehecht is ;). Niet zo'n mooie foto, maar toch geinig.

Volgend weekend ben ik op Schier! Ik neem mijn andere - alles in één - camera mee. Kijken of ik daar nog mee uit de voeten kan.

zaterdag 31 mei 2014

Kleinoden


De zin in fotograferen is weer helemaal terug - gelukkig! Om mooie foto's te kunnen maken moet ik vaak op pad. Niet alles lukt en soms lukt er niets. Maar als ik genoten hebt van het buiten zijn, de geur van nat gras en vermolmd hout, kom ik vol energie weer thuis. De ochtend is toch mijn favoriete moment. Ik hou van de stilte, en ochtendnevel of dauw maken alles net even mooier.

De draadontspanner lag nog in de auto dus ik heb deze haarmosjes uit de losse hand geschoten. Je kunt zien dat het niet helemaal superscherp is. Maar ja... dan had ik even terug moeten lopen en zo fanatiek ben ik dan ook weer niet ;). Eentje heeft zijn muts verloren.



Op vermolmd hout is van alles te vinden en ik word er altijd naar toegetrokken. Dit zijn de vruchtlichamen van de bloedweizwam (Lycogala epidendrum), een slijmzwam. In een jonger stadium zijn ze meer roestbruin. Onooglijk, ik weet het. Nu waren ze ook nog nat van de regen. Droog ziet het er weer heel anders uit, maar die plaatjes zijn niet goed genoeg. Ik ga daar nog eens werk van maken - een uitdaging!

Ik ben deze week al een paar keer op pad geweest en vond allerlei verschillende dingen. Het is wat dat betreft weer een onsamenhangend geheel. Wel allemaal macro's ;)


In het bos scharrelde dit komkommerspinnetje (Araniella cucurbita). Ik dacht altijd dat ze veel groter waren, maar ik verwar hem geloof ik met de tijgerspin. Dat is pas een joekel.

De komkommerspin dankt zijn naam aan zijn groene achterlijf. Het hele beestje is nog geen centimeter lang. Associaties met komkommers heb ik helemaal niet bij zoiets kleins.

Dit is een rare foto, maar ik plaats hem toch omdat het altijd zo leuk is om iets nieuws te vinden. Het zijn schijfjes van een paar millimeter doorsnee die op levende takjes groeiden. Door de lens zag ik pas de haartjes op de rand. Je kunt zien hoe klein het is wanneer je het vergelijkt met het mos rechts (gewoon haakmos). Hij lijkt op het dofpaars wolschijfje, maar die is vrij zeldzaam. Dus dat zal wel niet... bovendien groeide hij op levende takjes en geen dode. Als ik er weer langs kom zal ik nog eens goed kijken.


Hier en daar heb ik ook juffertjes gezien, vooral blauwtjes. Ik verheug me erop om daar weer foto's van te maken. Ik heb de neiging om alles met tegenlicht te fotograferen en dan wordt het onderwerp vaak te donker. Alleen hier vind ik het beeld wel mooi. 

Vanochtend stond de zonnedauw al in de zon te blinken. Veel te fel licht. Toch proberen... Het blijft lastig spul. Zo lijkt het meer een komeet die een spoor van licht achterlaat. Vind ik wel wat hebben. Misschien nog eens proberen op een ochtend met een beetje sluierbewolking. Typte ik sluiterbewolking...

Dat al deze foto's beter hadden gekund, maakt dat ik weer op pad wil. Dat komt dus wel goed!